فروغ

این چه خدایی است كه در موقع نیاز آدمی، یا سكوت
می‌كند و یا تشریف حضور ندارد
(به من سر بزن )

خودت و این کم نیست. کم کم یاد میگیری بدون کمک خدای ساخته نیازهایت به خودت متکی باشی و این تجربه فوق العاده است فقط باید قوی باشی. من هم وقتی خدا یم را از دست دادم یک پست نوشته بودم با همین عنوان. حالا دیگر دور شده ام از روزهای بی امنی و سرگردانی بی خدایی و همه چیزهایی که فکر می کردم از دست داده ام را دوباره به دست آورم. قوی باش

بستگی داره که به خدا نیاز داری یا نه. اگر نیاز داری، یکی دیگه پیدا می کنی. اگر نه به خودت و نیروی نهفته در درون انسان ایمان میاری . یاد میگیری بدون خدا زندگی کنی. اولش سخته... البته

امکان انجام هر کاری به آدم داده میشه واقعا هر کاری . و بعد اون تنها عواملی مثل قانون یا عرف یااعتقادات شخصی محدودیت رفتار رو تعیین میکنه.الان درصد بالایی از مردم دارن این طور زندگی میکنن

آره مطمئنم ولي يك مسئله اي هست و اون هم اينكه خدا به اين آسوني دست از سرت بر نمي داره ! يعني از دستش نميشه داد ! نگران نباش

فروغ:
نطر جالبی ست.

خدا از دست دادنی نيست. باور کن ،ولی اين دل ماست که گاهی دور می شود و او همچنان بر جای خود مهربان تر از قبل با قيست... کافيست صدايش کنی،

برای بعضی آپها مخصوصا بعضی آپهای خیلی شخصی و یا مینی مالیستی باز گذاشتن در نظرات نوعی سرکار گذاشتن نیست؟
نمیدونم این مساله برای این آپ صادقه یا نه
به هر حال اگه دوطرف(نویسنده و نظر دهنده) راضی به این بازی باشن عیبی نیست
فروغ:
این پست شخصی نیست. من سوال کردم از همه اونهایی که می خونن . می خواستم بدونم .

خدایم را چندین بار از دست داده ام و دوباره دوان دوان به دنبالش بودم ولی هر بار پیدایش کردم فرق کرده بود با دفعه قبل؛ بهتر شده بود و بخشی از توانایی هایش را از او گرفته بودم و بعضی خصلت هایش را نیز

باز می اید به دست انچه که در ته وجود توست جانم
صبوری کن

خدايت را كه از دست بدهي
خداي جديدي انتخاب مي كني
بزرگتر مهربانتر زيباتر قويتر بخشنده تر

حرفي به من بزن
آيا كسي كه مهرباني يك جسم زنده را به تو مي بخشد
جز درك حس زنده بودن از تو چه مي خواهد ؟
حرفي بزن
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم

ديگر چه باقي مي ماند ؟ هيچ

فروغ:
مطمئنی؟

خدا که برود دیگر چیزی نخواهد ماند
خدا که برود تو نیز دلیل ماندن نداری
مگر چندروزی تا آخر عمرت..
خداکند که خدا نرود

خودت را که از دست نداده ای
قدر خودت را میدانی؟
فروغ:
نمی دونم ..

کدام خدا؟آفریننده ی تو؟ یا خدای آفریده شده به دست تو ؟
فروغ:
خدا .. خدایی که قراره من مخلوقش باشم.