فروغ

از ما حركت ... از تو هم خواهش مي‌كنم بركت..

خسته‌ام. از شدت خستگی دستهایم کمی می‌لرزند اما واقعا خوشحالم و راضی. در این تعطیلی یک ماهه، با اینکه کار تحقیقاتی داشتیم، اما فشار آن زیاد نبود و من دقیقا فهمیدم که چقدر دلم برای خستگی جانی از کار تنگ می‌شود! در حرفه ما، خسته‌نشدن یعنی کار کافی نداشتن ... وقت برای استراحت یعنی فردا به‌همان اندازه نان برای زندگی کم آوردن..
بازشدن کارخانه را پنج روز به‌تعویق انداختیم. تصمیم گرفتیم بعد از تکمیل صد در صد تحقیقات، کار را شروع کنیم.
امروز بهترین نتایج آزمایشگاهی کسب شد. روز پنج شنبه خیلی اتفاقی با کسی صحبت کردم و یک اشاره کوچک او باعث شد که امروز روش‌مان را کمی تغییر بدهیم و این نتایج بدست‌بیاید.
بازشدن کارخانه علی‌رغم شک و تردید گروهی که باهشان کار می‌کنم، با پذیرش مسئولیت آن از طرف خودم و تشویق روحی و فکری آقای ووپی صورت می‌گیرد. همه می‌ترسند و من هم با اینکه به‌شدت می‌ترسم اما فکر می‌کنم باید ریسک کنیم.. اگر برنده شویم خیلی چیزها به‌دست می‌آید و اصلا دلم نمی‌خواهد به‌گزینه دیگری جز برنده‌شدن فکر کنم. امروز برای اولین بار مدیرعامل مهربان هم از آن سوی آب زنگ زد و گفت خوب .. پس تصمیم می‌گیریم که باز کنیم..
این ترس آشنا را در تمام تصمیمات مهم زندگی داشته‌ام. یادم نیست که هربار بعد از اینکه چشمانم را بستم و خودم را به‌آب زدم چه شد؟ به‌نظر می‌رسد اتفاق خیلی بدی نیافتاده‌باشد وگرنه باید یادم می‌ماند که ترسم را جدی بگیرم.
خدا هم هست. اگر قراربود باز نکنیم حتما نشانه هایی می‌دیدم. اما این روزها نشانه‌ها مرا به‌جلو هل می‌دهند. حتی نرخ فلزات غیرآهنی بعد از مدتها کمی بالا رفته‌است.
...
امروز عقد برادرم بود. من نرفتم. ما مشهدی‌ها رسم داریم قبل از محضر، عقد بالای سر حضرت کنیم. امروز مراسم همین عقد بود و بعد هم محضر. یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم شرکت در این مراسم بود. اما نشد که بروم. قسمتی از نرفتنم به دلیل رسیدگی مستقیم به آزمایشات بود و اینکه مرخصی همه گروه وابسته به‌آن را لغو کرده‌ام. :)
...
آبدارچی لیسانسه‌مان ماند. ولی دیگر نظافت و بسته بندی نخواهد‌کرد.حقوق اضافه‌ای را که بابت نظافت می‌گرفت، با موافقت خودش کم کردم و از امروز یک پسر افغان برای این دو کار می‌آید.
این پسر افغان هم داستانی دارد. از بچگی ایران بوده و پدرش کارگر ساختمان است. از قضای روزگار یکی از فامیل‌های مدیرعامل مهربان زیر بال پسرک را می‌گیرد و از طریق یونیسف واسطه می‌شود تا بتواند درس بخواند. در حال حاضر فوق دیپلم شهرسازی دارد و از مهر برای لیسانس ساختمان وارد دانشگاه علمی‌کاربردی می‌شود. جزو المپیادی‌های ریاضی‌ست. قبلا برای کار خرید معرفی شده‌بود اما اداره‌کار و اداره اتباع بیگانه مجوز کار قراردادی به‌او و ما ندادند. حالا به‌صورت روزمزد خواهد‌آمد.
استدلال اداره کار، همان استدلال جالبی‌ست که خودم سالها قبل داشتم. در آن شرکت بزرگ قدیم که کار می‌کردم یک لیسانس زمین‌شناسی افغانی بود که دوبرابر ایرانی‌ها حقوق می‌گرفت و همیشه این موضوع حرصم می‌داد که چرا به‌جای او دو نفر ایرانی را استخدام نمی‌کنند؟ حالا که خودم درگیر قضیه‌ام می‌فهمم که دلیل بزرگ بیکاری ایرانی‌ها نبودن کار نیست، بلکه تنبلی ذاتی و بالفطره ماست. کار باید سرراست، هلو بپر توگلو و با حقوق مدیریتی باشد تا رضایت بدهیم. گرچه ما بارها آگهی استخدام دادیم و هربار بدون اینکه به‌قضیه حقوق برسیم، آدم واجد شرایطی را پیدا نکردیم. به‌جز دو نفر که آنها هم توسط شرکت‌های رقیب دزدیده‌شدند.
برای تنها آگهی که به‌تعداد موهای سرمان متقاضی آمد،درخواست مدیریت عامل یکی از شرکت‌های وابسته مان بود!

Posted by froogh at August 23, 2008 6:38 PM