فروغ

عادت میکنی به نوشتن
عادت میکنی با سرعت کم...یواش یواش وبلاگارو بخونی دی:

kheili doost dashtam ke behem idea midadin choon salighe honaritoon oo doost daram....ya kam lotfi bood ya mashghale ..be har hall....rooze gar be kamet froogh azziz

از اینکه وقت نمی کنید جواب کامنت ها را بدهید خیلی ناراحتم
بازهم سر خواهم زد
فعلاً
موفق باشید

salam khanum, omidvar boodim hala ke manzel ham internet dar shodid bishtar benevisid.Ma ro az neveshtehaye zibatoon mahroom nakonid. Zemnan agar momken ast adrese ayda ro ham benevisid.

zan zarif saboor mehraban bitaghat zan fereshte noore khane

سلام فروغ جان.
خوشحالم كه بعد از يه مدت كه نبودي دوباره برگشتي.
پيرو مطالب پست قبليت، بايد بگم اين روزها همه توي ايران خسته هستند و پريشان!
به هر حال اميدوارم موفق باشي و اميدوار.

ye donya delam vase neveshtehat tang shode bud! god bless u

سلام فروغ جان
نمیدونم چقدر به ضمیر ناخودآگاه اعتقاد داری؟
من از ضمیر ناخود آگاهم چیزی رو میخواستم که اینجا رو معرفی کرد.
موفق باشی
راستی
امکانش هست به ایمیل آدرست نامه بدم؟
فروغ:
خوشحال می شم.

اي بابا چه تفاهمي !!
من هم چند روز پيش مسموم شدم
:)

خوب باشی همیشه و دل‌‌ات خوش فروغ جان. خوش‌حال‌ام که برگشتی به دامان خانواده‌ی وبلاگی‌ات.

:)

yak angoshti bezannid.

:)

میشه ادرس ایدا را بدی؟

یه وقت‌هایی یه جوری می‌نویسی که آدم زندگی کردن‌اش میاد اساسی ،یه وقت‌هایی هم یه جوری که آدم مردن‌اش میاد.نمی‌دونم به حالا خواننده بستگی داره یا به نویسنده.مثلاً من الآن مردن‌ام میاد، یه جور یأس فلسفی که این چه زندگیه آخه که من دارم! امیدوارم حال خودت این‌طوری نباشه
فروغ:
من كه خوبم! :)