« سمفونی زندگی ما | Main | خدا را شكر كه بيضايي هنوز هست. »
جمعه 21 دی 86 :: January 11, 2008
كرديت شاديام مال خودم .
۱- نوشته دیروز و پسامدش هنوز ذهنم را رها نکردهاند....
چند بار میخوانمش .. و بعد فکر میکنم ...
به لذت آن دوشب خوشی که با معلمم و دوستانم گذشت ..
فقط خودم بودم و آنها که حضور داشتند..
وجود هیچ آدم دیگری مسبب آن خوشی نبود ..
نمیدانم چرا سعی کردم به کسی ربطش بدهم..
یک پز بیربط بود.
(آن رابطه وجود دارد. سبک و آرام و بیتشویش.. هیچ فکری از بابتش ندارم. اما شادیام مال من است.. مال کسی نیست.)
.......
Posted by froogh at January 11, 2008 3:51 PM
نظر
تاتر چی شد پس ؟
Posted by: فائزه at January 12, 2008 1:08 PM
در حال زندگي كردن لذت آور است و بسيار جسارت مي خواهد ، حالا كه جسارتش رو داري لذت ببر و به پايان راه فكر نكن.
Posted by: مامان ارشك at January 12, 2008 11:28 AM
بقيه رو نميدونم
من كه مقاديري گيج رفتم !!!!
فروغ:
شوکین جان چرا گیج ؟
منظورم این بود که اگر خوشحالم ، خوشحالی ام مربوط به این است که روزهای قشنگی را با آدمهای خوبی سپری کرده ام و ربطی به شروع رابطه با یک آدم جدید ندارد.
Posted by: شوكين at January 12, 2008 9:01 AM
شادی هامون رو گاهی نمی شه قسمت کرد...شاد باشی
Posted by: مهستا at January 11, 2008 11:39 PM