فروغ

این آدم ها.. این آدم ها که فکرهایی مال خودشان دارند.. که با زندگی بازی می کنند ..

بودن با اینها خود خود زندگی ست ..
چند کلمه آن وسط اضافه کنیم ناراحت نمی شوید؟
... با زندگی بازی می کنند, آیین های شخصی و محترم دارند

دوست داشتنی, دوست داشتنه که به آدم آرامش بده
برات خوشحالم که تو این راهی
Good 4 u

فروغ اينم معلمتون سنتور درس ميده؟ براي رامين ميخوام تو رو خدا جوابم رو بسيار زود بده...
فروغ:
نه عزيزم. فقط گيتار

Koli gashta ta dobare injaro peida kardam o posta faghat to safheye coment farsian o to home ye zabone dg an nemidonam eshkal az aconte mane ya ye jaye dg
فروغ:
فكر مي كنم اشكال از تنظيم كامپيوتر تو باشه.

be man migid address e weblog e jadidesh ro lotfan? ya bayad da'vat shod?
bebakhshid inja minevisama,emailetoon ro tooye safhe peyda nakardam,
فروغ:
بزار ازش سوال كنم.
http://elcafeprivada.blogspot.com/

اتفاقن يادم هست كه من هم تاكيد كرده بودم بر آن جمله شما در وبلاگ خودم! با اين تفاوت كه شما نوشته بودين؛ " دیر به این‌نتیجه رسیدم که هیچ کس در دنیا لیاقت عشق مرا ندارد.. هیچ کس. " و من نوشته بودم " زود " يعني زود به اين نتيجه رسيدم كه ... منظورم بيشتر كامنت "‌روشنك " است كه اشكال گرفته از حسّاي لحظه اي سرد و گرم و ... به نظر من بيشتر اداست اگر بخواهيم بگوييم هميشه خوب و خوش هستيم و عاشق و ... خودِ من آدم مثبتي هستم. زيادي هم. ياد گرفته ام زياد هم غر نزنم و انرژي منفي ندهم به ديگران اما گاهي پيش مي آيد منم خسته مي شوم و دلم مي خواهد به زمين و زمان بد و بيراه بگويم و نمي دانم چه و چه! قرار نيست من داناي كل و ناجي باشم كه هي پيام آور صلح و دوستي باشم با دم نزدن از رنج ها، دردها، دلتنگي ها و مسائلم... بعدشم، به عنوان يه خواننده اي كه اينجا و فروغ برايش اهميت دارد بايد بگويم بينوا نيستيم ما. اصلن. اگر "‌روشنك‌ " گه گاه مي خواند اينجا را، كار هر روزه من اين است! به نظر من يه جريان واقعي و مستمر از زندگي است كه اينجا و لابه لاي اين خطوط و روايت هاي فروغ جريان داره با همه خوشي ها و ناخوشي ها؛ انگار تولد ... انگار مرگ ... هر دو هستند مدام ... اين شاد و اميدزا آن يكي غم انگيز و ... بگذريم... برايتان خوشي آرزو مي كنم ... خوشي هاي ماندگار ... فروغ شادي در زندگيتان ابدي باد ... ذكر مصيبت هم پيش نيايد الهي. الهي هميشه عشق ... خنده ... شادي ... نشاط و همين سوختگي فاز ... آمين

Man alaan post e ghabli ro khoondam ke del e mano soozoonde boodi, kheili badi!!!! In Irajo begoo ke alaan pa shode oomade Tehroon keyf mikone!!Jaaye maa khaliye, Na? midoonam. kheili ziaad.
Man kolli haal kardam ba in postet ke baad az moddat haa booye khoshhaali o khial rahati midaad.
Del tang e hameye shomaaa;
Kathy
فروغ:
آره جاتون خاليه كتي. شايد زمان با هم بودنمون زياد نبود اما خيلي رنگ و بو داشت.. نه؟
فردا خيلي ياد همتون مي كنم.. ياد اون شب ديگه اي كه ايلي رفتيم تئاتر و تو خداوند رو نشونم دادي.. مي بوسمت. خيلي زياد مي بوسمت. و دوستت دارم.

Salaam ayda kie?be man migid? weblog dare?hamoon aydaii ke weblog dasht ye vaghti o ye musiq e ghashang ro weblogesh bood? man peyesh migardam akhe...merci..
فردغ:
بله همون آيداست.

محض اطلاع سركار:
"دیر به این‌نتیجه رسیدم که هیچ کس در دنیا لیاقت عشق مرا ندارد.. هیچ کس" (http://foroogh.malakut.org/archives/2007/08/#a010225)
من خواننده اي كه گهگاه به اينجا سر مي زنم، يادم بود، اما شماي نويسنده...مي بيني؟ مال همين تابستان گذشته است. فكر نمي كني يك دليل اين با يك قوره سردي كردن ها و با يك مويز گرمي كردن ها، همين فراموشي ها باشد، اين كه درست است كه زياد به خودت فكر مي كني و مدام همه چيز را به اصطلاح تجزيه و تحليل مي كني، اما عميق نمي شوي، صادق نيستي با خودت، خيلي وقت ها فقط اداي فكر كردن را در مي آوري، بله، البته همه آدم ها همين طورند، اما به نظرم فقط وقتي با خودت و آنچه هستي كنار مي آيي و به معناي واقعي كلمه، احساس رضايت مي كني كه به موقع احساساتي شوي و به موقع هم فكر كني، نه اين كه هربار خيلي سطحي ، فقط ادايش را در آوري؛ مي بخشي اگر صراحتم كمي بيش از حد گزنده است، اميدوارم اگر نه به همان اندازه، حداقل اندكي روشنگر هم باشد.
فروغ:
متشكرم. بيشتر فكر مي كنم.
...
روشنك جان.. مي داني حرفهايت عميقا دلم را تكان داد... يادم انداختي كه يك روزي نوشته بودم كسي قدر عشق مرا ندانست.. يادآوري‌اش سخت بود.. اما آدم‌ها عوض مي‌شوند..بزرگ مي‌شوند.. و هي پوست كلفت‌تر از گذشته ها..
با اينكه ياد غم آن روزي افتادم كه آن را نوشته بودم اما امروز خوشحالم كه باز بلند شده ام و به زندگي پيش رو نگاه مي كنم..
راست مي گويي .. من بسياري از اوقات اداي فكر كردن را در آورده ام.. اما مطمئنا بيش از آن روزها، روزهايي بوده كه فكر كرده ام..و البته مي داني .. يك دليل بزرگ نوشتن اين پستم اين بود كه بگويم آي آدم ها.. كه وقتهاي دلتنگي هايم برايتان نوشته‌ام... من امروز خوشحالم.بازهم ممنونم كه نوشتي.. كامنت من براي همين است .. براي همين كه با من حرف بزني..
بازهم برايم بنويس.. اميدوارم لحن جواب اولم تو را نرنجانده باشد..كه وقتي آمدم و اصلاحش كردم براي همين بود .

man az vojoode hamin adam haye faz sookhtast ke mifahmam hanooz bazi chiza sare jashoonan :)

هميشه دوست داشتم آدمهاي اينجوري رو آدمهايي مثل معلم موسيقي شما هيچ چيز ناراحتشون نميكنه...همه جوره با زندگي كنار ميان

ولي من اصلا نگران نيستم
چرا ؟
خب براي اينكه از عهده اش بر ميايي
حتي اگر بعدش ذكر مصيبتي
من از خواندن اين فروغ لذت مي برم
و هرگز به اين فكر نميكنم كه
شايد بعدش ذكر مصيبتي
فروغ: خدا رو شكر !

والا ما كه بخيل نيستيم، خوشيم به خوشي شما، اما اگر اينهمه خوشي، لحظه اي فرصت داد، پيش خودت فكر كن ببين اگر زبانم لال، خداي نكرده، هنوز به ماه نرسيده، آمدي دقيقا همين جا و باز مفصل ذكر مصيبت خواندي كه واي، نه، هيچ كس قدر عشق مرا نمي داند و الخ...آن وقت تكليف خواننده ي بينوا چيست با اين حس هاي لحظه اي سرد و گرم شما.
فروغ:
خواننده های من بینوا نیستند .. هر کی اینجا این چند ساله اومده فروغ رو با همین نوساناتش خونده و باهش رفیق بوده..
دوما : بقیه هم می تونن بی خیال آدم های فاز سوخته ای امثال فروغ بشن .
سوما : من یادم نمی یاد گفته باشم کسی قدر عشق منو ندونسته تا به حال !! شما یادت می یاد؟
فروغ 2-
روشنك جان اين را چند ساعت بعد برايت مي نويسم.. فقط خواستم بگويم.. امكان دارد كه چند روز ديگر يا چند هفته ديگر ذكر مصيبت رو شروع كنم.. ولي زندگي همينه .. شايد راه من اشتباهه.. اما خوب .. من اين نوسانات رو دوست دارم.

... پس چرا دختری که در گیشه‌ی تالار وحدت نشسته بود، یک هفته پیش، به من نگفت بلیط برای همان روزی دارم می‌گیرم که...