فروغ

جاتون خیلی خالیه ها .

یک زن تنها هستم.

پرهیجان و احساساتی ام.

رکم و پنهان کاری و تظاهر بلد نیستم.

بلند بلند فکر می کنم و افکار غریبی به سرم می زند.

افکارم به مذاق خیلی ها خوش نمی آید.

و خلاصه یک سوژه ناب و‌آماده ام برای کامنت های دوستان که هر روز یک جور ابراز لطف می‌کنند و نسبت های شریفی به من می دهند و تهدید می کنند و خلاصه گلی به گوشه ی جمال‌شان.

من موافق این نیستم که وبلاگ مخفی داشته باشم و حرف هایم را به اسم مستعار بزنم. احمقانه است که آدم با خودش هم تعارف داشته باشد. هرگز نتوانسته ام از گفتن چیزی که به نظرم درست می رسد خودداری کنم. هیچ موقع هم فکر نکرده ام اصلا اظهارنظر نکنم و این کار را بگذارم به عهده ی بقیه.چیزی هم وجود ندارد که به خاطرش شرمنده باشم و بترسم.

دوست دارم بنویسم؛ درباره ی خودم و چیزهایی که ذهنم را مشغول می کنند و همیشه هم در نوشتن احوال شخصی به این فکر کرده ام که آن مساله یک رویکرد عمومی هم داشته باشد٬یعنی تحلیلی از جنسیتم٬ روحیاتم و اجتماع و اطرافیانم به دست بدهد و به همین دلیل فکر می‌کنم وبلاگ نویسی یک کار عمومی است و اگر مخاطبی به اندازه ی کافی هوشمند باشد٬ حتما می فهمد خلجان ها و غلیان های روحی من از کدام منظر برایش جالب است و به درد می‌خورد.مخاطب را در نظر گرفته ام و شرط صداقت را رعایت کرده‌ام و دروغ تحویلش نداده‌ام و البته اذعان می کنم که حقیقت را مطابق درک و برداشت خودم عنوان می‌کنم همان طور که بقیه حقیقت را با عیار خودشان می‌سنجن.حالا دیگر چه اهمیتی دارد که خانم یا آقای بی نام و سه نقطه٬ با ای میل های جعلی و اسم‌های دروغین شان تهدیدم کنند؟من خودم هستم

دلمون تنگیده ...
کی میای پس ...

وقتی من ِ خسته ای با ذهنی پراکنده به دنیای مجازی پناه می آورد و صفحات آنرا یکی یکی ورق میزند تا شاید فریادِ سکوت درونش را جایی و به قلم کسی دیگر بخواند، کاش بدانی چه زیباست آن وقتی که به این پردهء سفید پاک میرسد و مشعوف و سر مست از یافتن آنچه مدتها به دنبالش بوده است ، کودکانه نفس در سینه اش حبس میشود با خواندن سطر به سطرش، برمیخیزد و توان نشستن و خواندن ادامه اش را ندارد، ترسی تمام وجودش را فرا میگیرد: مگر ممکن است اینقدر واضح و شفاف راه حل سردرگمی هایم را در ترانهء کسی دیگر دیده باشم؟
واقعا که نفسم بند آمده بود. ممنون بابت نوشتنت

بابا خسیس , یعنی توی هند به این بزرگی یه کافی نت پیدا نمیشه ده دقیقه بیای به ابراز احساسات طرفدارات جواب بدی؟ مردم مردن از بس اومدن و به در بسته خوردن. یه کم پول خرج کن ورشکست نمیشی .اگه هم پول کم اوردی بگو نفری یه "سنت" برات بفرستیم تا تو تبدیل به پولدارترین توریست حال حاضر هند بشی یه وقت تعارف نکنی ها
:)

فروغ خانم عکس یادت نره!

خوشحالم که خوشحالی
سفرت به خیر

وقتی طرف مربوطه من بالا میره یعنی از افسردگی به شادی و آرامش میرسه تنم میلرزه ...میدونم بزودی یک افسردگی وحشتناک جلوی روی ما است . او هم وقتی شاده یعنی روی قطب مثبت می افته خیلی می نویسه و خیلی حرف میزنه و اونقدر از خودش و زندگی سرشاره که میخواد خودشو خرج همه عالم بکنه اما امان از وقتی که می افته اونور قطب...زندگی مون میشه جهنم. خودش که میگه حاضر نیست دوا بخوره و این این خرابی و آبادی رو خیلی دوست داره چون وقتی حالش خوبه خیلی خوبه و حاضره حالش اینقدر بد باشه که بعدش یه دفعه اینجوری خوب بشه ..فروغ .دارو خوردن اینقدر بده؟

salam fooroogh khanoome gol khoobi???man kheili kheili vaghte ke mikhoonam neveshtehato,bebakhshid ke farsi type nemikonam vaghean vasam sakhte....in posteto ke khoondam ke mikhay beri hend baes hsod biam bet begam ke az oonjaii ke dooradoor dooset daram ,age komaki azam bar biad bet komak mikonam ,3sal pune nazdike mumbai zendegi mikardamo ye chizaii midoonam,albate ke gofty doostaii dari oonja ama anyway age komaki azam bar biad khoshhal misham ....have fun aziz.

dokhtar to marekeyi neveshtehat khafan haal mide
alaan hendi ya na? behar hal age hasti behet khosh begzare
dar zemn, jaye to boodam bishtar az ina mineveshtam
mokhles

سفر بی خطر . خوش بگذره
منتظر تعریفیات هستیم

فروغ جان ارزو ميكنم بي نهايت به توخوش بگذره... و بعد با نوشتن لحظه هاي خوشت ما رو هم شاد كني.

بهترین کار را کردی من جای شما باشم سالی یک بار حتما میرم سفر خارجی

سفر خوش بگذره.

عجب فروغ پر انرژی و زیلایی را این سری به تصویر کشیدی. یک فروغ آرام و پر لبخند

سلام
از نوع زمستونیش :)
چرا فکر کردی که خدا آقاست؟
که بهش میگی آقای خدا

واقعاً نوشتن این همه مطلب از هر کسی بر نمیاد
بهت تبریک میگم که از پس این کار برمیایی
من تو کل زندگیم فقط دوتا دوست داشتم که می تونستد عشقشون و زندگیشون رو با صدای بلند فریاد بزنند
تو میشی سومین نفر

سفر خوش بگذره

اگه باشي يا نباشي براي من تكيه گاهي
ميون اين همه دشمن تو رفيقي جون پناهي

ياور هميشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور كه دوريت براي من شده عادت

آره مثلث طلایی همون دهلی آگرا و جیپور ...
ولی یک سری هم به جزیره گوا بزنی خالی از لطف نیست !!!

سفر خوبي برات آرزو مي كنم فروغ جان. راستش تا خواندم هند ميايي ذوق زده شدم كه شايد فرصتي دست بده و فروغ عزيز وبلاگستان را ببينم. اما بعد غصه ام گرفت كه از آن منطقه خيلي دور هستم.
اما واقعا هند يعني كشور رنگ، مهرباني ، آرامش و خيلي چيزهاي ديگه. بايد از نزديك ديد و مدتها ماند و با اينها زندگي كرد تا درك كرد. چه ديدي! شايد تو هم بعد از ديدن اين كشور، شيفته‌اش بشي و بماني. خود من چند سال قبل توريستي امده بودم و بعدها كه خواستم جايي را براي ارامش خاطر و همينطور مطالعه داشته باشم، اينجا برام اولين انتخاب بود.

فروغ لینک مطلب را آزاده فرستاد. به سفر هندت که رسیدم بریدم...زودتر از خودم رفتی...خوش باش و سلامت.

چه خوب نوشتی فروغ جان:) سر ذوق اوردم
ادرس وب ایدا رو هم میدادی دیگه:)

!خوش بگذره فروغ

بزرگ‌ترین لذت دنیا وقتی عایدتان می‌شود که وجودتان مستقل از هر چیز و هرکسی زندگی کند.. آفریننده باشید تا مصرف‌کننده.. دیوار باشید به‌جای پیچک..

خيلي قشنگ بود . مثل يك شعر... مثل آب ....زلال...روان
من رو ياد اين شعر انداخت:
با كمال احتياج از خلق استغنا خوش است // با دهان تشنه مردن بر لب دريا خوش است
نيست پروا تلخكامان را ز تلخيهاي عشق // آب دريا در مزاق ماهي دريا خوش است
تصميم گرفته بودم ديگه هيچوقت اينجا چيزي ننويسم. فقط بخونم. اما مگه ميذاري.

بزرگ‌ترین لذت دنیا وقتی عایدتان می‌شود که وجودتان مستقل از هر چیز و هرکسی زندگی کند.. آفریننده باشید تا مصرف‌کننده.. دیوار باشید به‌جای پیچک..

خيلي قشنگ بود . مثل يك شر... مثل آب ....زلال...روان
من رو ياد اين شعر انداخت:
با كمال احتياج از خلق استغنا خوش است // با دهان تشنه مرد بر لب دريا خوش است
نيست پروي تلخكامان را ز تلخيهاي عشق // آب دريا در مزاق ماهي دريا خوش است
تصميم گرفته بودم ديگه هيچوقت اينجا چيزي ننويسم. فقط بخونم. اما مگه ميذاري.

دلم می‌خواهد حس شوم.. دلم می‌خواهد بودنم طعم داشته‌باشد.. و نبودنم ، جای خالی‌ام را نمایان کند

دخترجان شک نکن که اینطور هستی.من از نوشته هایت میدانم که همینطوری

در تمام مدتی که وبلاگت را میخوانم کمتر یادداشتی به اندازه این یادداشتت به دلم نشست . برای لذتی که هدیه ام کردی ممنونم .

هميشه خواننده نوشته هاتم...
ولي معركه ايي دختر...
خيلي...خيلي
لذت زندگي لا به لاي نوشته هات حس ميشه ...
عاليه...عالي...

اوووه هند .. یکی از نقشه های زندگی من سفر به هنده .. خوش بگذره.

خوش بگذره سفر

Damat va Delat garm! safe trip:)

فروغ کلمه به کلمهٰ‌ی نوشته‌هات رو می‌بلعم. وقتی می‌بینم آپ‌دیت کردی آروم آروم می‌خونم، انگار می‌خوام کیفش دیر تموم بشه. شاید مثل غذا که آدم اگر خیلی دوست داشته باشه بعضی موقع‌ها آروم می‌خوره که لذتش طولانی بشه. این پست امروز رو که خیلی آروم خوندم. یک بار هم درست بعدش دوباره آروم خوندم. الان چند ساعت گذشته، و یک دفعه با خودم فکر کردم بهت بگم که همون‌طور که از زنده بودن نویسنده‌های محبوبت خوشحالی، من هم همیشه امید دارم که می‌نویسی. مرسی که کسانی مثل من که نمی‌شناسنت و حتی با اسم واقعی خودشون هم پیغام نمی‌ذارن رو در خوندن نوشته‌هات و شاید مهم‌تر از اون در طرز نگاهت به زندگی شریک می‌کنی. در ضمن به نظرم اون یادداشت راجع به تکه‌ی پازل واقعا عالی بود. خیلی خیلی عالی.
فروغ:
ممنونم از این همه لطف:*

هورا ... واقعا میروی هند؟ چه جالب... ما نیمه بهمن ماه برنامه سفر داریم ... خیلی خوب شد که بعدش کلی میتوانیم ازت اطلاعات سفری بگیریم... نمیدونم برنامه دارین کدوم شهرها رو ببینین... ما قصد داریم مثلث طلایی رو بریم... امیدوارم برامون کلی تعریفهای خوشمزه سوغاتی بیاری ... هوارتا بهتون خوش بگذره...
فروغ:
مثلث طلایی کجاست؟ من آگرا و جیپور و دهلی می رم.

فكر كن رفته باشي سر كار، يه ليوان بزرگ چاي براي خودت ريخته باشي و ساندويچ پنير و گردو از كيفت درآري و اين نوشته ها رو بخوني. خودت هم برنامه عيدت رفتن به هند باشه از يه طرف از نوشته و سيالي و انرژي جاري ش كيف مي كني از يه طرف طمع كردي كه فروغ خانوم از هند حسابي حظ ببره و تو وبلاگش تعريف كنه از طرف ديگه هم تعبير "زندگي رو زندگي كردن" رو هم خودت به عين تو نوشته هات داشته باشي اونوقت چي مي گي به فروغ؟
دوست كله شلوغ و دل گنده من! خيلي خوش بگذرون و نابي اين لحظه هات رو باز هم با ما قسمت كن. من دلم زرد دوست داره . پس از اون هم رنگ آرزو مي كنم زردش مچت رو بگيره و ديوونه ت كنه:)
فروغ:
می گم ها !! شانس آوردی کارمند من نیستی !! چشمم روشن ... چای و نون پنیر و وبلاگ ... به به :))

تو برو ...سفر سلامت

Thank you for sharing your world with us.
But many people don't see the world as you see it.(sorry, my keyboards has no farsi-nevis.)I recently found your weblog and I keep checking it time to time. Bon Voyage to India!
Froogh:
I said more than 90% can not see the world like me. :)

فروغ جان کیف کردم. بنظرم مهمترین نکته ای که گفتی آن حس استقلال و درکش در خودت و قدرت روانی است که به آدم می دهد. بعضی وقتهای نادر که به همین حس میرسم که تو الان رسیدی فکر می کنم همه چیز ممکنه و من به همه چیز قادرم آنهم با شادی و آزادی و لبخند. اینکه همه را دوست دارم و جا برای دوست داشتن همه دارم و همه را قدر می نهم اما نیاز به هیچکس ندارم. منتظر هیجکس نیستم تا با بودنش مرا شاد یا راضی یا خوشبخت کند. خودمم و کاملم و از ش راضیم.
امیدوارم این حالت رو هر چه طولانی تر حفظ کنی و ادراکی که بهت میده رو برای روزهایی که "خر" خواهی شد نگه داری!

:*
فروغ:
متقابلا :* و :)

بهتره مينوشتي پستي براي تمام عمر ! چقدر حرف داري براي گفتن تو فروغ !!!!!!!!!!!!!!!!آ

تصميم داشتم ديگه فقط خواننده ات باشم مثل هميشه بدون گفتن حرفی . اما اين نوشته ات نميگذاره . خواستم بگم لطفا مثل بعضی از نوشته هات بعدا پشيمون نشو و برش ندار . تا همیشه اینجا باشه به عنوان يک رفرنس برای زندگی کردن.
سفرت به خير و خوشی
فروغ:
چشم برش نمي دارم. ولي چرا خواستي ديگه ساكت باشي اينجا؟ من حرفي زدم كه رنجيدي؟
من دلم مي خواد با من حرف بزني.. اگه سكوت رو دوست داشتم ، كامنت رو بر مي داشتم.برام بنويس.

foroogh joon neveshtehato doost daram, be aadam haal mide, rooh mide, neshat mide (base dige porroo mishi), che khoob mishod age raveshayiro ke bekar mibariyo (ke haaleto enghadr khoob karde o enghadr avazet karde) mineveshti.

از وقتی اینجا رو شناختم منبع بوجود اومدن حس های خوب بوده برام

دنیای تو چقدر پیچیده است. من توش گم میشم.

khanoom shoma vaghean afsordegie do ghotbi darin va alan ham chon darin mirin safar zogh zade shodin, vaghti bargashtin hatman berin doctor lotfan,..
فروغ: :)) باشه . بهش فكر مي كنم. ولي از چي به اين فكر رسيدي؟ چهار ساله مي رم پيش مشاور، هنوز به اين نتيجه نرسيده آخه !! و يه چيز ديگه :
خوب خوشحالم كه مي رم سفر ولي باور كن خيلي خيلي ترجيح مي دادم دو ماه ديگه برم نه الان.

فروغ من ! تو این بار چه کردی ؟ شاهکار بود. شیرازه ی تمام اونچه دغددغه ی انسان های متفاوته رو امشب بیان کردی ، حظ بردم از تسلط بی چون و چرات تا به حال با خوندن نوشته هات این قدر به وجد نیومده بودم ! راستی فروغ ، یعنی باید برای شنیدن ترانه ی دلخواهمون صبر کنیم ؟ پیدا میشه ؟ حالا اگه فکر کنیم اونی که دورو برمون هست ، "شاید خوننده ی اون ترانه ی خاص باشه ، چه کنیم ؟ من میترسم شاید ترانه خون های بهتری پیدا شه !آه ه فروغ من ایمان دارم که اونچه می گی هست ایمان دارم ، اما خوب فکر نمی کنی گاهی این احساس و این ایمان داشتن ها به نگاه و حس درونی ما بر می گرده ؟ ما متغیریم فروغ متغیر و گونه گون ! کی به ثبات می رسیم ؟ آیا تو میتونی را هکاری برای ثبات بدی ؟ تا با شنیدن یک ترانه و قرارا دادنش تو گوشه ی اتاق مون ، خاک روش نگیره و حداقل روزی یه بار گوشش بدیم و زمزمه کنیم ؟
فروغ تو روان و جاری زندگی منی ! خدا نگاهت دارد . تا وقتی که من زنده ام :D"
فروغ: مرسي. :*- آره مي شناسم.اتفاقا اون ها كه ترانه خاص دارند، هيچ وقت نمي زارن روشون خاك بشينه.. مطمُن باش.. هميشه براي شگفت زده كردن هم چيزي داريدو