فروغ

فروغ جان، ته دلمان همه یک جورایی از قضاوت شدن میترسیم فقط کم و زیادش فرق میکنه.شاید اگر مثل هم اسمت باشی، فروغ شاعر، که از قضاوت شدن نترسید....شاید اونطوری زندگی شیرین تر و واقعی تر و حتی دردناکتر بشه .نمیدونم

اولا خودت گفتي
دوما چرا كامنت قبلي منو پابليش نكرديد خانم

اي ول! بدو چند تا كارتون بخز كه قهقه ت درست شه.
من اولي شو پيشنهاد مي كنم حتي اگه تكراري باشه!
The Cars!

داري كم كم دختر خوبي ميشي
مرديم از دست اينهمه نصيحت هايي كه ميكردي
انگار من هم هر روز مجبور بودم كارهامو با كارهات بسنجم و ببينم چقدر تونستم مثل تو رفتار كنم
داشتم خفه ميشدم
با با پس تو هم دوس داري بعضي وقتي اينجوري باشي
من فكر كردم حتما من يه چيزيمه
يا هنوز عقل رس نشدم
اخيش

«اصلا فرض کنید صاحب اینجا خل است. با فرض خل بودنش بخوانید.»
در اين كه شكي نيست! و ما همين خانم خله و نوشته هاي در هم و بر همشو به نوشته هاي فلسفي (بخوانيد فسيلي) بعضي ها ترجيه ميديم. (ديوانه چو ديوانه ببيند خوشش آيد)! :D
.
قصدم مزاح بود.
تو مثل خودت باش، بدون ماسك و تضاهر. دوستداشتني تر هستي. :)

پست مادام بواری را بین ارشیوت پیدا کردم و مترجمش را دیدم. اما در مورد کتاب هرمان هسه چیزی ندیدم
فروغ»
کتاب دومی که گفتی نخوانده ام.

توی پست های قبلی یک کامنت بود که خیلی شاکیم کرد..فکر کردم که جوابش را بدم...بعد صبر کردم تو یک جیزی بگی...بعد فکر کردم اگر من بودم حتما یک عکس العملی نشون میدادم...یه ذره بعدترش فکر کردم کاش من هم جای تو بودم و سکوت میکردم....بعد دیدم خون خونم را میخورد اگر جواب نمیدادم....همینطور با تو و وبلاگنویسی و خودم داشتم میرفتم که
.....
اگر بدونی چه قدر الان از عکس العملت خوشحالم چون حالا به خودم این اجازه را میدهم که نظرم را بگم..چون یک جورایی حالا از بی ربطی در امده و باربط شده..ربط داره به پستت
ان هم اینکه
وبلاگ ادم ٬ چهاردیواری شخصی ادمه که از خونه ای که توش زندگی می کنه امن تره....وبلاگ ادم حریمی هست که هرچقدر بخواد میتونه پاهاش را دراز کنه یا شیک و اتوکرده باشه...هروقت هرطور که دلش خواست
کسی ناراحته ٬ میتونه نخونه...کمااینکه انگار بعضی ها خودشون هم میدونن
ادم میاد توی وبلاگش که بنویسه...هرچی...یک روز بحث فلسفی ..یک روز کتاب و موسیقی...یک روز اجتماع...یک روز غر...یک روز شادی....حالا چند خط در میونش مهم نیست
یا یکی هم مثل من دلش میخواد بیاد و به زبون خودش با خدا حرف بزنه....و بخاطر اینکه یکی پیدا میشه که هزارتا بدو بیراه میگه ٬ در وبلاگش را میبند یک مدت
من ممکنه هر روز ده بار سراغم به وبلاگ هایی بیفته که از حرفاشون خوشم نمیاد...بی سرو صدا راهم و کج میکنم و نمیخونم....نمیفهمم چرا همه باید شبیه هم باشن
حتی ممکنه من از خوندن وبلاگی لذت ببرم که نویسنده اش از خوندن وبلاگ من بالا بیاره....یا بالعکس.....چه اهمیتی داره!
میدونم خیلی نق زدم توی خونت ولی دلم پر بود....شاید حتی از چیزهایی که دیلیت کردی و من توی ذهن خودم دوست داشتم ان لحظه هارا هم شریک بشم و ازشون یاد بگیرم...اما در نهایت من و امثال من باید بفهمیم که تو نویسنده وبلاگ خودت هستی
این کامنت دانی را هم نذاشتن برای اینکه به نویسنده وبلاگ ها بگیم تو این را بنویس این جوریباش....ان طور نباش
برای اینه که نظرهای مختلف و عقاید مختلف گفته بشه تا هرکی هرچی میخواد را ازش یاد بگیره
مباحثه و تبادل نظر با دخالت فرق میکنه
...
چپ جپ نگام نکن :) دلم پر بود خوب
..........
درضمن دوتا سوال
مادام بواری را با ترجمه کی خوندی؟
ناتسیس و گلدموند هسه را خوندی ؟ و احیانا اگر خوندی همین چاپ را خوندی یا اونی که نرگس و زرین دهن اسمش بود؟و باز هم اگر خوندی ٬‌نظرت چی بود؟
اینا هم دوهزارتا سوال بود نه دوتا

اينها به نظر من جمع نقيضين نيست يعني مي توان و بلكه بايد هم اينگونه بود . ماسك زدن ، خوب علت عمده اش عدم اعتماد به نفس و عدم باور شخصيت خود است . يعني ما در برابر عرف و جامعه دست به خود سانسوري مي زنيم چون هم خود را باور نكرده ايم وهم مي ترسيم از له شدن زير چرخهاي عرف . مثلا عرف جامعه ما (حتي در مدرنترين جاها) به زني كه در محل كار خود لبخند به لب دارد و يا لباس شيك و آرايش زيبا دارد به راحتي برچسب هرزگي مي زند و يا مردي را كه بانشاط است وديگران را هم شاد مي خواهد مشنگ و خل مي داند . خوب در اينجاست كه يا بايد از ترس اين برچسب ها دست به خودسانسوري زد و يا بايد با تكيه بر شخصيت خود و اعتماد به نفس بالا خود را آنگونه كه هست به ديگران نشان داد و باوراند ، بدون ماسك .اما متاسفانه اكثر ما راه اول را انتخاب مي كنيم ( چون ظاهراكم هزينه تر است ) . آدمهاي بدون ماسك كمند و ما اغلب خود را يا بخشي از آنچه هستيم ( خودسانسوري)و يا آنچه نيستيم ( خالي بندي ) نشان مي دهيم .

doost dashtani i...az in door doorA dAre dAd mizanE!...

من از محدودیت بیزارم ،و معتقدم آدم نباید از ترس
جرم ناکرده خودش رو در آزادی حبس کنه.
بعضی وقتها من به خودم میگم که درباره رفتارم هیچ ضرورتی نداره که به کسی توضیح بدم.چون همه چیز به خودم بر میگرده

هرکس هم گفته باشه مهم نیست. مهم اینه که خودت اینجوری فکر میکنی. وگرنه این پست به نظر من خیلی هم عاقلانه بود.

کی گفته که فروغ باید یک زن مودب و همیشه خرسند و مرتب و منظم باشد؟ ها کی گفته؟
....
کی گفته؟! هیچکس.... خودت گفتی! نگفتی یعنی،ولی اینطوری فکر می کنی! هیچکس همیشه اینجوری که تو می گی «خانم» نیست و هیچکس از کس دیگه ای هم نباید انتظار داشته باشه! نمی دونم تو چرا از خودت انتظار داری....
فکر کنم ایده آل گرا باشی،اون هم خیلی زیاد!