فروغ

سيکديرززززززززززززززز
فروغ: ؟

سلام فروغ جان
خوبي؟
كار خوبه ها خيلي خوبه اما يكي دو ماه بعد بر كه ميگردي حس نميكني كار اون قدر ها هم مهم نبود؟
كمي اين حوالي هم باش
جايي كه خودت خودت هستي نه يك ماشين كار
خوش باش

با شما کاملا موافقم..فروغ عزیزم..برای همین گفتم قبلش خودم باید این قابلیت و داشته باشم...اما شما نمی تونی آبدارچی خوب باشی و به اندازه یک مدیر توانا تاثیر گذار
فروغ: درسته. هر نقشی تاثیر خودش رو داره.

سلام فروغ بانو
شما خوبين؟ مشغول كارين؟ كم پيدا شدين؟

کارت رو دوست داری فروغ؟
فروغ:
بله.

من عاشق اینم که کارم این قابلیت و داشته باشه که توش غرق شم...البته قبل از اون خودم این قابلیت و داشته باشم..یه جورایی این حس تاثیر گذاری و خیلی دوست دارم.این که آخر کار به خودت بگی ای ول! چند تا کارت تبریک هم برای خودت بفرستی:).....
فروغ:
ببین یه چیزی بهت بگم؟
کار به خودی خود ارزشی نداره. می شه مدیرعامل باشی و نقشت رو به اندازه آبدارچی کم رنگ کنی و می تونی یک کارمند بسیار ساده باشی ولی به میزت ارزش بدی. تو باید عامل باشی. همه این حس هایی که گفتی برای هر کاری و با هر تجربه ای که داشته باشی امکان پذیره. مطمئن باش. این تجربه شخصی منه که بارها بهش رسیده ام.

ببین کار زیاد که آدم بتونه توش غرق شه فقط گذشت زمان رو از یاد آدم میبره گاهی اوقات توی یه جای خلوت و آروم مثل زیر دوش حموم به گذشته فکر میکنم و میگم اون 14 سال سابقه کار رو من چی ازش برام مونده. هیچی.حتی نمیتونم به یادش هم بیارم .این وضع همین طور میمونه تا 16 سال دیگه بگذره و برم جزو بازنشسته ها و توی صف انتظار برای اون دنیا. زندگی واقعا اینه؟ از تو بعد 10 سال چی میمونه؟همه میگن کارهایی که کردی وظیفه ات بوده و راحت فراموش میشی این چه زندگی ای هست که ما داریم هویت ما شده کار .اگه کار رو از ما بگیرن هیچی از ما نمیمونه.این فروغی که الان هستی بدون کارش چند میارزه؟همه مون برده شدیم و به این شغل شریف مینازیم .فقط ظاهر کارامون فرق داره .خلاصه اینکه توی کار غرق نشو .که این خودش بدترین مخدره.
فروغ:
اگر از این دید به کار نگاه کنی که بعد از رفتنت همه چیز فراموش می شه که اصلا کل زندگی همینه. تو ببین.. نزدیک ترین کسانت را اگر برن خارج کم کم از برنامه زندگی ات حذف می کنی.. یا اگر کسی فوت کنه حتی تا چهلمش کم کسی یادشه. همه چی همینه. و درواقع همین هم نیست. به نظر من چیزی در دنیا نه گم می شه و نه فراموش می شه. چیزی که ردی و رنگی داره از بین نمی ره. ما با کسانی کارکرده ایم که مثلا چهارده سال قبل در شرکتمان بوده اند و رفته اند و هنوز اسمشان هست و آثارشان به هم چنین. خوب این خیلی مهمه.
و در ضمن باهت موافقم که نباید در کار غرق شد. کار وسیله ای ست برای زندگی نه خود زندگی. اما گاهی شرایط استثناست. همیشگی بودنش خوب نیست .

ا(حالا می فهمم که یکی از دلایل زیاده‌نویسی من بیکاری هم هست) ، دست شما درد نكنه ! يعني ما هم كه هر روز ميايم اينجا زياده نويسي هاي جنابعالي را ميخونيم و نظر ميديم هم مثل شما بيكاريم ديگه ! يعني يه مشت بيكار دور هم جمع شديم آره ؟ فروغ جان زود باش اين حرفت رو پس بگير و گرنه براي اينكه ثابت كنيم بيكار نيستيم وبلاگت رو تحريم ميكنيم !ا اصلن هم شوخي باهات نداريم !ا
فروغ :
ای بابا !
پیوست 2- از فروغ:
در ضمن قهر نکن. من خودم رو گفتم که وقتی بیکارم پر حرف می شم وگرنه شماها که لطف دارین همیشه می یاین. من شرمنده ام. :)

بهر حال تکاوران زیاد هم کار می کنن دیگه! به فول ادیسون نبوغ یعنی کار کار کار کار کار کار کار...شاید شما هم نابغه باشی!
فروغ:
احتمالا آقای ادیسون از این جمله منظورشون پشتکار بوده نه کار !
من اتفاقا پشتکار ندارم. یعنی همیشه دونده دوی صد مترم نه ماراتن. باید در زمان کوتاه با فشار زیاد به نتیجه برسم و اگر زمان بگذره پشتم باد می خوره و از هیجان می افتم. :)

بزرگ‌ترين نفريح ، كار است. علي عليه السلام
.
نياز ، مادر اختراعه. حواست هست كه؟ ;)
فروغ:
بله حواسم هست. ولی در مورد همه چی جواب نمی ده .