فروغ

سلام
ميتوانم به عنوان خواننده ات در بيش از يك سال گذشته به تو اعتراض كنم؟ اميدوارم كه وقتي خواندي الگر عصباني شدي نگوئي ؛ميتواني ديگر اينجا نيائ؛ چون من فكر ميكنم درست به اندازه اين يك سال و خورده اي هفته اي 3 روز اينجا آمدن حق دارم كه اظهار نظر كنم. دخترك: شما زندگي را بر خودت حرام كرده اي. نكن. فكر ميكني قبل از تو كسي عاشقنبوده؟ دروغ نشنيده؟ شكست نخورده؟ حتي آن كسي كه اين بلا را سر تو آورد. فكر ميكني خود او زماني مشكل تو رت نداشته؟ حالا گذشته و رفته . ميشود بگوئي تا كي قرار است غصه بخوري؟ تا كي ديگران بايد به واسطه گناه ديگري از تو دور بمانند؟ آن ديگرا هم بالاخره يكي را پيدا ميكنند و ميروند. تا كي فروغ بايد خود را عذاب بدهد.
ميگوئي كه ديگر حرف ديگران را باور نمينم. خوب عزيز دل برادر تو كه خودت را بيش ازهمه از اين ناباوري عذاب ميدهي. راستش را بخواهي من براي خودم بيش از تو ناراحتم. از تو خواستم ببينمت. نه به عنوان اينكه اگر تو پسنديدي و مورد قبولت بودم با تو دوست بمانم و... بلكه برايم مهمتر اين بود كه ببينم آيا ؛؛ما؛؛ ميتوانيم. همديگر را بپذيريم يا خير. اما تو با اين فكر كه انتخاب كننده من هستم و به عبارتي با يك خودخواهي مطلق نپذيرفتي و قطعا در اين مدت من تنها كسي نبودم كه با او اينطور رفتار كردي. به هرحال نتيجه اين روش تنهائي ادامه دار توست. ميدانم مديري. ميدانم باهوشي. ميدانم خيلي تجربه داري. ميدانم خيلي خوانده اي و خيلي ميفهمي.و ميدانم اين زياد دانستن تو پذيرفتن ديگران را برايت مشكل ميكند. چون عيوب /انها را بزرگتر ميبيني. اما حتي آن هم بهتر از نديدن است. راستش من نويسنده خوبي نيستم و رشته كلام در حين نوشتن هميشه از دستم خارج ميشود. بنابراين متن من زيبائي و هماهنگي دست نوشته هاي تو را ندارد. اما درد تو خود تو هستي. خودت را درست كن لطفا. در ضمن ببخشيد كه مثل ديگران ننوشتم؛؛ تو را ميفهمم، من هم مثل تو بوده ام ، چقدر مثل هم فكر ميكنيم، آخيش دلم سوخت، فروغكم....، اصلا هرچي تو ميگي درسته و اون آدمهاي بد....؛ و هزار تا تملق جورواجور ديگه.
اصولا زنها از اين كه باهاشون همدردي بشه بيشتر لذت ميبرند تا اين كه كسي بهشون بگه ايراد از خودتونه.. اميدوارم كمي فكر كنيد. نميدانم اين كامنت را ميگذاريد در معرض ديد همه يا اين كه محفوظ ميماند. خود دانيد. اما براي آخرين بار از شما ميخواهم كه يك بار ببينمتان. و اگر ؛؛هردو؛؛ از ديدن هم خرسند شديم دوستي ادامه خواهد يافت.

If you accept it, then you'll overcome it

چه توصيه هوشمندانه اي
شديدا موافقم
حتما ارزش امتحان کردن رو داره.نه؟

اينکه آدم خودش رو ببخشه خيلي سخت تر از بخشيدن اشتباهات ديگرانه ،‌حتي اگه اون اشتباه در حق ما باشه

با سلام ودرود بر فروغ خانم عزيز و گرامي

گاهي وقتي كه يه گل مفت ميخوريم چنان دستپاچه و منگ
ميشيم كه حواسمون نيس چند فرصت باحال گلودر آينده پس از زمان گل خوردن از دست ميديم كه اگه از يكيش استفاده ميكرديم غم گل خورده عقلا و احساسا از وجودمون پاك ميشد و يادآوريشم نه كه آزارمن نميداد لذت هم ميبرديم و جسارتا خركيف هم ميشديم ولي هيهات....نه فرصتها هميشگيست نه روزگار نازكش .با نفرتم هيچي به آدم نميدن . اگه پامونو با جهالت و نفهمي و غرور محكم به يه ديوار بزنيم فقط پامون درد ميگيره

"عین بچگی هممون که میخواسیتیم بدونیم دزد چه شکلیه ...وقتی میدیدم یه بدبختیه عین ما ...میفهمیدیم که غریبه نیست "

سلام.میفهمم که چه احساسی داری.ببین عزیزم، کسی که دروغ میگه ضعیفه. اینطوری به قضیه نگاه کن شاید بخشیدنش راحت تر بشه. بعد هم تو فکر میکنی دوران سوگواری برای یک قلب شکسته چقدر باید طول بکشه، نیمخواهی لباس عزداری رو از دلت در بیاری؟

فروغ عزیز، امشب حرفت رو میفهمم. همین امشب که به اون همه صداقتم تهمت زد . و من مدام از خودم میپرسم یعنی نتیجه سادگی اینه؟
آدمهای زیادی رو هم میبینم که تنها چیزی که ندارند صداقته و در عوض خیلی چیزای دیگه دارند.

احساس من اینه که تو از خودت عصبانی هستی و این طبیعیه. من توی فاز مشابهی قرار گرفته بودم.
دوم اینکه که آدمهای خاص و باهوش اشتباه هایی به بزرگی هوش سرشاری که دارند می کنند. باور کن که این متاسفانه قانون زندگی است. آدمهای ابله اشتباهاتشان هم به اندازهء فهمشان کوچک و بیمقدار است. این رو اولین بار معلمم به من گفت وقتی از ازدواج بیمارم مطلع شد!! او گفت همیشه از من انتظار اشتباهی به بزرگی میزان هوشم داشته...
زندگی پر است از لذت و پر است از زمین خوردن... ولی درنهایت اگر آن پی آن زمین خوردنها را به تنت نمالی و خانه نشین شوی، هیچگاه لذت پریدن و خندیدن از ته دل را تجربه نخواهی کرد.
یک بغل محکم

Dear Foroogh:
In a real life people make some mistakes. Unfortunately, there doesn't exist an "Undo" command in a real life. I think the most important thing is to accept the mistakes that we make. If you accept it, then you'll overcome it.

آمدي، اما چه آمدني.....