« گزارش پیشرفت کار 1 | Main | گپ بزنیم »
یکشنبه 1 مهر 86 :: September 23, 2007
صد در صد از هفتاد و پنج در صد
علیمان نوشته:
برخلاف نظر باقی من میگویم کسی که همه وجودشو میده بهت (٪۱۰۰) حتی اگه آدم فوقالعادهای نباشه (٪۷۵) بهتره تا کسی که خیلی خداس (صد درصدی) ولی تمام توجهش تو نیستی...
مثلا مادر آدم هرکی که باشه مادره؛ چه فرهیخته باشه چه نباشه.. چه اجتماعی باشه چه نباشه... هر چی باشه صد درصدش با توه... چرا؟ چون مادرته
به حرفش فکر میکنم و اینکه چقدر زمانه، تجربه و قرارگرفتن در موقعیتها آدم را عوض میکند و باعث میشود قضاوتی نهاز سر احساس که از سر عقل داشتهباشی..
یک سال قبل عقیده داشتم داشتن هفتادو پنج درصد یک آدم صد در صدی بهتر است.. و حالا با تمام وجودم میگویم نه !! داشتن کسی لذتبخشتر است که همه صد در صد وجودش را بهتو میدهد.. حتی اگر هفتادو پنجدرصد هم نباشد..
Posted by froogh at September 23, 2007 8:34 PM
نظر
فروغ جان
منم با 100 در صد یه آدم 75 درصدی بدجور موافقم
خوش باشی
Posted by: الهام at September 25, 2007 9:25 AM
چشم انتظار همچين آدمی نباش/
Posted by: يهدوست at September 24, 2007 7:13 PM
چون باور دارم که سنجیده حرف میزنی خیلی حرف ها و تجربه هات برام مهمه.چه قدر امروز به این حرفت نیاز داشتم.من از این آدم های 75% یه ذره میترسم که بعدا این تصور برام پیش بیاد که این آدم واسه من کمه.شاید هم به خاطر 75% بودنشه که خودش را 100% واسه آدم وقف میکنه.
Posted by: juddy at September 24, 2007 6:12 PM
I always thought you want too much, now you proved it too :) First of all, you have to be damn lucky to find someone whose personality matches your type of guy's personality 60%-70% (and I've been generous here). Then, that "guy" falls in love with you, and you get 70% of his heart!! If that happens, consider yourself very lucky!!
Posted by: yas at September 24, 2007 5:26 PM
راستش من هم کیفیت رابطه برام از کمیتش مهمتره . اما گاهی تفکیکش خیلی سخت میشه !
Posted by: لیلا at September 24, 2007 3:56 PM
moafegham yani yek nazare eadeaal.....man fekr mikoonam hata age ro nemoodaram biarim 100 nemishe magar khas bashe bazam mishe eadeallllll...
tavaghoemoonoo kazeb bala nabarim ke tarafi ke 80% on 20% roo droogh nage......in fekre man bood
Posted by: lonely at September 24, 2007 3:02 PM
فروغ عزيزم سلام
چيزی که ميخوام بگم ربطی به اين پستت نداره. من مدتهاست نوشته هات رو ميخونم، از وقتی که خودم بلاگنويس شدم، سه سال و نيم پيش، و ارشييو قبل از اون رو هم خوندم، با احساس نزديکی خاص، و اينکه هميشه خوندن نوشته هات، برام لذت بخش بوده. اينا رو بارها گفته بودم قبلاً بهت، نميدونم منو اصلاً يادت باشه يا نه، به هر حال ميخواستم بگم که زمانی که اسم بلاگت رو گذاشته بودی شوخی، من اين کتاب رو خريدم، تا حالا از "کوندرا" چيزی نخونده بودم، و بين کتابهام بود تا هفته پيش که حس کردم ظرفيتشو دارم که شروعش کنم، و تمام مدتی که کتاب دستم بود، تو رو به ياد داشتم. ممنون از معرفيت، و از اينهمه خالص بودنت در نوشته هات، که لاجرم بر دل می نشيند.
همين.
دلارام باشی.
فروغ:
مرس از ابراز لطفت
Posted by: جزیره مرجانی at September 24, 2007 2:52 PM
سلام از دست شما چکار کنم از دست شما که هرچه کردم نه ترکی یاد گرفتید و نه فرانسه یک آموزشگاه سر وزرا هست به نام ادیب هم فرانسه داره هم ایتالیایی که من دوست دارم ایتالیایی برم نمیدونم چه طوریه نرفتم هنوز
فروغ: :)) بوس
Posted by: لاله at September 24, 2007 1:27 PM
فروغ جان. ببخش که دیر به دیر میام وبلاگ خونی. در هر حال هنوز سرحرفم واسه پیاده روی هستم.من تهرانم و سمت شمال شرق زندگی می کنم. دوست داشتی واسم کامنت بذار تا برنامه ای بذاریم!
Posted by: مونا at September 24, 2007 1:07 PM
با اين جامعه و روزگاري كه ما داريم
هفتاد درصد يه آدم هفتاد درصدي هم كيمياست
Posted by: شوكين at September 24, 2007 1:05 PM
زندگي شبيه يك فيلم سينمايي است.هر كس نقش خودش را دارد. هيچ كس %100 نيست. همه چيز اعتباري است. زيباترين زنها اكر بر اثر حادثه زيبايي خود را از دست بدهد از چشم مي افتد. اگر ثروتمندترين مردها فقير شوداز چشم مي افتد. بايد كاري كرد كه ديكران نتوانند ما را نفي كنند. در واقع در صد خودمان را خودمان تعيين مي كنيم.بايد هميشه خود را در پيكچر حفظ كنيم.به انسان ضعيف ديگران ترحم مي كنند نه توجه.فقط وقتي ديگران به ما توجه دارند كه ما قوي باشيم.
علي
Posted by: Ali at September 24, 2007 12:19 PM
درباره پست قبلي:
دو تا از دوستان من كلاسهاي فرانسه قطب را ميروند و خيلي هم راضي هستند.
درباره پائيز هم كاملا موافقم.
Posted by: ميثم at September 24, 2007 11:56 AM
فروغ جان شاید به نظرت جالب بیاید که من گاهی به این همه انرژی تو برای یادگیری حسودی ام می شود...راستی چرا سفر را به برنامه هایت اضافه نمیکنی؟ میدانم گرفتار کار هستی و وقت خالی کمی داری ولی سفر رفتن هم کلی روحیه را عوض میکند مخصوصا اگر خارج از مرزهای ایران باشد
Posted by: رکسانا at September 24, 2007 10:12 AM
forogh...chizi az 75% o 100% nemidonam, kolan ertebatam ba adad khoob nist...vali midonam vaghti kasi hast ke hamsh bashe , manzzoram hame lahazte khasesh ya khalvatesh nist, manzooram tamame bodanesh , hozoresh va tavajoheshe....dogeh hosele adame nesfe nimaro nadaram rastesh...
Posted by: baboneh at September 24, 2007 2:56 AM
هورا ! فروغ ورزشكار و موسيقيدان و زبان فرانسه دان و ...اين خيلي خوبه كه موتورت روشن شده ،فقط مواظب سهميه بنزينت باش كه يهو همش رو تموم نكني البته اگه هم تموم شد غصه نخور من بنزين آزاد سراغ دارم
Posted by: مهدي at September 24, 2007 12:52 AM
همه وجودشو ؟ ندیدم !
Posted by: imy at September 24, 2007 12:40 AM
مهم نيست يك آدم صد در صدش را به تو بدهد. مهم اين است كه چند درصدش را ميتواني نگه داري؟
شايد كمتر باشد راحتتر است.
شايد ...
Posted by: yek mard at September 23, 2007 9:23 PM
ولي من مي گم هيچ کس صد در صد با تو نيست. ممکنه اوايل يک رابطه به اين تظاهر کنيم ، ولي واقعيتش (لااقل براي همجنسان من وتو فروغ جان) اين طور نيست. هيچ مردي صد در صد خودشو توي رابطه نمي آره.براي همين هم اگه باخت همه رو نمي بازه.زني هم که همه ي وجودشو توي يک رابطه بذاره ، معمولا به خاطر " وابستگي " زياد تنها خواهد موند. آره ، از طرف همون کساني که تا ديروز همه ي تو رو مي خواستن.
Posted by: ميترا at September 23, 2007 9:17 PM
just get online I need to talk to you
فروغ:
نمی دانم کی هستید؟ لطفا ایمیل بزنید.
Posted by: New busy busy friend at September 23, 2007 9:11 PM