« نگاه اول | Main | یک نگاه، یک سخن »
سه شنبه 30 مرداد 86 :: August 21, 2007
ممنونم که هستید
دوست دارم برای کسانی بنویسم که این مدت یادم بودند:
برای بابک مهربان،علیمان ،لاله ،شهره ،سالی، برادرم ، آقای ووپی و همه شماها که اینجا را می خوانید و با بودنتان دلگرمم..
دلم می خواهد بدانید که قدر بودنتان را می دانم..
وقتی بیمار باشی و تنها باشی و تمام عمر روی پای خودت ایستاده باشی ، میفهمی وجود آدمهایی که وجود دارندو با نقش دیوار متفاوتند، ارزشی بیش از خود زندگی دارد.
...
و برای محمد دوست گذشته های زندگی ام..قدرشناس محبت هایت هستم..هرچند بسیار رنجدیده ام.. اما در یک قلب رنجور هم جایی برای قدرشناسی هست.
Posted by froogh at August 21, 2007 10:14 PM
نظر
امیدوارم هیچوقت بیمار و تلخ نباشید...
Posted by: بهاره at August 24, 2007 1:30 PM
سلام فروغ جان
چقدر دلم می خواد دیگه تنها نباشی
چقدر دلم می خواد همیشه سالم و سرحال باشی
چقدر دلم می خواد همیشه خبرهای خوب داشته باشی
تو بگو با این دل که این همه چیز خوب می خواد ؛ چیکار کنم ؟
Posted by: منتظر at August 22, 2007 6:05 PM
من همیشه به یادت هستم فروغ جان و هر کاری بتونم برات میکنم
بوس
Posted by: لاله at August 22, 2007 3:56 PM
چه جالب نوشتن برای کسی که دوستش داری!
Posted by: جواد غلامی at August 22, 2007 2:53 PM
آدم ها حتي اگه حضورشون حس نشه باز هم با ديوار متفاوتن! دوست داشتن نوشته هاي شما كار چندان سختي نيست!
Posted by: ماكان at August 22, 2007 12:23 PM
تنهايي
Posted by: saba at August 22, 2007 10:56 AM
خوشحالم که حالت بهتره دوست عزیز
Posted by: سپیده at August 22, 2007 8:47 AM
We (readers) also appreciate you
Posted by: king of sorrow at August 22, 2007 8:46 AM
چه حرف جالبی :نوشتن برای کسی که دوستش داری...
Posted by: جواد غلامی at August 22, 2007 3:03 AM
فروغ جان با اجازه مقداری از متنت را در وبلاگم استفاده کردم.البته با اشاره به منبع. منتها اول منار را دزدیده ام بعد به فکر کندن چاه افتاده ام. اجازه هست؟ اگر نه بگو تا سریع حذفش کنم.
خیلی قشنگ و گویا مینویبسی دختر.
از آشناییت خیلی خوشحالم.
Posted by: لیلی at August 22, 2007 2:56 AM
فروغ نازنين مرسي بخاطر نوشته هاي زيبا و آرامش بخشت.
Posted by: رعنا at August 22, 2007 1:20 AM
وقتی اینجا رو می خونم یاد خودم می افتم.
Posted by: سیامک at August 22, 2007 12:38 AM
اگه كامنت نميذاريم فكر نكنيد بهتون سر نميزنيم . . . هميشه براي آرامشت دعا كردم حست گاهي عجيب برام آشناست . . .تنهايي. . . استقلال . . . دوري
Posted by: بهار at August 22, 2007 12:12 AM
مخصوصن من :دی
Posted by: ليلي at August 21, 2007 11:58 PM
من تقريبا هيچکس رو ندارم بهم تلفن بزنه .نه واسه دلداری نه واسه درد دل . نه احواليرسي
Posted by: BaHaar at August 21, 2007 11:48 PM
پس ما چی؟
Posted by: tireng at August 21, 2007 11:26 PM
پارتی بازی کردی و آنهایی را که به وبلاگت سر زدند و با دنبال کردن آن به یادت بودند را فراموش کردی. برای ما هم بنویس ما نیز نقش روی دیوار نیستیم
Posted by: مهم نیست at August 21, 2007 11:01 PM