فروغ

به تجربه دريافتم كه آدمها جز به خود ، به ديگري نمي انديشند. خيلي وقتها فرصت پرواز به ديگران نميدهند. گاهي از ترس پايبندي خودشان و گاهي با ترس خودساخته ديگري. مدتي است كه منتظر دوستي هستم تا سلامم را پاسخ بگويد. او را ميشناسيد؟؟ نميدانم چرا تنها هميشه تنهاست.
حالم خوب نبود. نامربوط نوشتم. بگذ...ه
در اندرون من خسته دل ندانم كيست
كه من خموشم و او در فغان و در غوغاست

منم دلم تنگ شده زیاد فروغ جان و مخ-لص یم! :)