فروغ

سلام
اين مطلب شما به من خيلي گرما داد
اميدوارم همه اين طور باشيم

ببين دنيا داره خراب ميشه. هيچ كسي نمي تونه جلو اين امر رو بگيره. پس هولش بده تا تند تر حركت كنه

براي كاش مي توانستي
.
سكوت خوبه، سكوتي كه پشتش تفكره

فعلا كه به جاي اون يه روز تمام روزها شده روز غم!...

من امروز با وب شما آشنا شدم . خب ساده نویسی و بی پیرایه نویسی کار چندان راحتی نیست . البته شما از عهده اش برآمده اید. از این آشنایی خوشحالم و قطعا هراز چندی مطالبتان را می خوانم.
اگر فرصتی بود با تشریف فرمایی به وبلاگ من ، از نظراتتان بهره مندم کنید.

فقط یه نگاه بکن ببین چقدر طرفدار داری ... اونوقت مطمئی میشی که هروز برات روز شادیه ... اونوقت متوجه میشی اونی که روز شادی نداره
....

وقتی دل از اساس خوش نيست و دل-خوشی هم نيست چه نيازی به «بايد» ی ديگه ای در این زندگی پر باید ؟! اگه ادمها خوش بودند که بدون بايد ميخنديدند ! تازه همين الانش هم به اقتضای هزار و يک بايد در دنيای واقعی لبخند ميزنيم. ميخنديم و ميخندانيم فقط به خاطر همان « بايد » .

salam

هر روز می تونه اگه ما بخوایم روز شادی باشه
مثل دیروز من
شاد نوشی و شور و مستی در خلوت خودم به تنهایی
خوب وقتی کسی نیست نمیشه که منتظر نشست

:)

اگر فرض کنیم امروز همون روز هست
دلم می خواد بگم
همیشه از خوندنت حس خوبی داشتم
حتی اگر بیصدا میام و میرم
و اینکه مطمین باش هر دفعه که مینویسی
حتما یک نفر هست که از خوندنت چه تلخ چه شیرین
لذت میبره
اون یک نفر هم منم
:)
با اینکه ندیدمت هم دوست دارم هم بهت احترام میذارم
همیشه خوب باشی فروغ جان
و اینکه
پیام خوشبینانه ی کامو اینست : زندگی پوچ است. جهان فراخور حال آدمی نیست اما زمین طبیعی ترین جایگاه بشر است

زندگی با چون و چرا تلخ می شود. گیتی همواری نمی پذیرد.چون درهای بسته ی حیات با کلید عقل گشوده نمیشود

پس آنرا چنانکه هست بپذیریم

زندگی زیباست نه منطقی