فروغ

من طبق معمول دیر رسیدم اما به نظر من هم فروغ خیلی خوب است. به شرط اینکه خودت هم دوستش داشته باشی. خوشحالم که عوضش نکردی

"چه نيكو گفت yasin".

تنكيو

میگم دوست جون بهتره به جای تغییر نام وبلاگ رنگ فونت پررررر رنگتر باشه تا مطالب آسون تر خونده بشه !

مدتهاست ـ و درست‌تر سالها ـ که می‌خوانم و می‌نویسم چیزهایی. و باز مدتهاست ـ و این دیگر نه سالها ـ که در دهکده‌ی مک‌لوهان می‌گردم تا «دلیلی» پیدا کنم برای آنکه چرا می‌خواهم وبلاگی داشته باشم. یاالله‌نگفته سرک می‌کشم در مطبخ بلاگرها تا دست‌نویسشان را بچشم ببینم آشپزی مزه می‌دهد یا نه. ظاهراً همه فست‌فود می‌طبخند و این، معده‌ی «دلیل» مرا پر نمی‌کند!مخصوصاً با سس رقیق این کامنت‌ها که آدمهای پشتشان گم‌اند و و «نمی‌دانی»شان و گیرم فقط «رهگذرها»ی خوبی‌اند.
اینها را برای شما/تو نوشتم چون هرچندروز یکبار، لختی درنگ می‌کنم اینجا. شاید برایم گفتید/گفتی که چقدر برایت/تان این «فروغ دات ملکوت دات ارگ»ی که داری/ید، مهم است. البته من این روزها به تفنن یا عادت یا تدخین هم فکر می‌کنم که ـ بازهم البته ـ خودش یک‌جور دلیل و استمرار است و چرا که نه؟
جالب است. تو دغدغه‌هات و درونیاتت را بلاگ می‌کنی، من یادداشت‌هایی روزنوشت.
وقتی جنس دغدغه‌ها یکی است، مشتاقم «ترجیح» تو را بدانم اگر حوصله داشتی.

اینکه ما می نویسیم که خوانده بشیم درسته ولی به چه بهایی؟ من نمی دونم چقدر اسم برات مهمه که عوضش کنی ولی من چندین و چند بار به دلائل مختلف آدرسهایی که دوست داشتم رو عوض کردم و کسانی که وبلاگم رو دوست داشتن پیدام کردن و در خونده شدنم هیچ تغییری ایجاد نشده علاوه بر اینکه احساس خوبی هم داشتم از تغییر اسم و تغییر آدرس. من هنوز پیشنهاد می کنم اگه اسم جدیدی هست که دوست داری عوض کن اسمت رو،همه ما عادت می کنیم.باور کن.... احساس تو مهمه که با خوشحالی بنویسی،که هر بار بعد از هر نوشته اسم جدیدت رو ببینی و لبخند بزنی،اینکه خواننده مهمه قبول ولی تو مهمتری! اینجا خونه توست و ما مهمونیم،موقع تغییر دکوراسیون،یا مثلا وقتی می خوای رنگ موهات رو عوض کنی هم رای گیری می کنی؟ نمی دونم چقدر به اسم جدید نیاز داری،ولی اگه واقعا یه چنین تغییری نیاز داری،عوضش کن....

خوب خوسحالم بی خیال این پروژه کذایی شدی

فروغ جان. من از قرار دیر به نظر خواهیت رسیدم.
اما نظرم را میگویم
برای من فرقی نمیکند اسم وبلاگت را چی بذاری. اما خودت همیشه به عنوان فروغ در ذهنم ماندگاری. سه سال و خورده ای زمان کم نیست برای ماندگاری حسی و اسمی در ذهنم.