« ترزا - بار هستي | Main | مرا حقیر نمیران .. »
یکشنبه 20 اسفند 85 :: March 11, 2007
باش
حجم بزرگ بودنت ، مرا در خود حل می کند..
وقتی نیستی، می فهمم.
Posted by froogh at March 11, 2007 9:58 PM
نظر
hajmeh bozorg boodanat
kheili ghashangeh
kheili vaght bood sar nazade boodam, omidvaram ke khoob bashi
eyd va saleh no ham mobarak bashe :)
Posted by: ayat at March 13, 2007 11:06 PM
افسوس که بودن تو را نبودنت معنا می کند ...
Posted by: منتظر at March 12, 2007 10:27 PM
می روی و گريه میآيد مرا
لحظهای بنشين که باران بگذرد.
(صائب تبريزی)
Posted by: s at March 12, 2007 6:23 PM
دنياي به اين بزرگي واسه من
وقتي نيستي مثل زندون مي مونه
وقتي نيستي گلا ماتم ميگيرن
بهارم مثل زمستون مي مونه
وقتي نيستي
من هواي موندنم نيست
ديگه اينجا
بي تو جاي موندنم نيست
...
Posted by: روياي باغ در نيمه شب at March 12, 2007 11:16 AM
هر چه هستی باش
فقط ای کاش
نه ... هر چه هستی باش
فقط باش
Posted by: مهدی at March 11, 2007 11:42 PM
جای نبودن ها سایه ی سنگینی دارد ...
Posted by: مهسا at March 11, 2007 10:54 PM