فروغ

می توان عاشق بودو آزاد
و به آزادی دیگری هم اندیشید

فروغ عزيز
به نظر من شايد بتوان اين چنين نيز نوشت."عشق مثل اسارت است. بهترين اسارت بشری. برای اينکه از دستش خلاص نشوی بايد صبر كني. يک صبور. نيازي به اقدام و شورش ندارد.خودش راهش را پيدا مي كند."
اين است تفاوت نگرش آدميان به جزجز معاني موجود

پانوشت: راستي ايميلي را نيز خدمتتان فرستادم

به دست خود نیست هست؟!

گذشت روزگاري از اون لحظه ناب
كه معراج دل بود به درگاه مهتاب
در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به يادت شكستم
تو از اين شكستن خبر داري يا نه
هنوز شور عشقو به سر داري يا نه

سلام//در کتاب جسد های شیشه ای،مسعود کیمیایی،جایی یکی از شخصیت ها عشق را به اعتیاد تریاک تشبیه می کند و چه تشبیه عام اما زیبایی،اما با استبداد حتی در کلمه هم مخالفم،با اعتیاد هم.فکر می کنم عشق، عشق است و نه چیز دیگری،توصیف عرفایی و عقلایی و عقلانی کج راه هایی اند کهقصد دارند از چهار چوب خودشان به ما شکل عاشقی را یاد بدهند،ولی احساس چهار چوب ها را دوست ندارد،مگر منکر احساس بودن عشق باشید.//یا حق

این تنها استبداد خودخواسته بشر است

اين مساله مالكيت خيلي پيچيده است
بعضي وقتها فكر ميكنم اگر مالكيت در ميان باشه فاتحه عشق خونده است و بعضي وقتها فكر ميكنم اگر نباشه يه جاي كار ميلنگه