فروغ

پایان شب سیه سپید بود

امروز درست پس از یک‌سال، مشکل‌مان با قلعه حیوانات رفع شد و بارهای تولیدی بی‌مجوزمان، جواز حمل گرفت. و شاید بعد از یک سال اولین شبی باشد که با ذهنی کاملا آرام و بی‌تشویش فردا، به‌خواب خواهم‌رفت.
البته که من در طی این سالهای کار آموخته‌ام نباید برای مشکلات کاری بهایی بیش از حد قائل شد و دقیقا این مثل صحت دارد که می‌گویند: این نیز بگذرد..

چیزی که در این یک‌سال فهمیدم، تفاوت بارز مدیران است. تفاوتی که به کاراکتر و تربیت آنها چه در زندگی شخصی و چه در راه مدیریت مربوط می‌شود.
در سازمان‌های دولتی که ارتقا افراد براساس روابط است نه ضوابط، اکثر مدیران، خصوصا مدیران میانی، آدم هایی بی جربزه، فاقد قدرت ‌تصمیم‌گیری و منفعت‌طلبند. افرادی وابسته به‌میز که برش لازم را برای مدیریت ندارند.
نمی‌شود ایرادی بهشان گرفت. امروز که در قلعه حیوانات بودم، متوجه‌شدم که واقعا این افراد تقصیری ندارند. کم پیش‌می‌آید به‌شخص، میزی پیشنهاد شود و او به‌دلیل آگاهی به‌عدم‌لیاقت خود ،قدرت را نپذیرد.
خلاف این امر در شرکت‌های خصوصی‌ست که سود حاکم است و رابطه اگر در خدمت سود و هم جهت با آن باشد، باعث ارتقا می‌شود و معمولا در موارد خاصی‌که فردحتی با رابطه بالا آمده است، اگر کفایت خود را در دوران مدیریتش برای مدیران ارشد و مهم‌تر از آن برای‌ زیر دستانش ثابت نکند، خود‌به‌خود توسط سیستم حذف خواهد‌شد.
عدم پذیرش توسط زیر‌دستان به دلیل محکم‌نبودن و برش نداشتن، مدیر را منزوی و آلت‌دست می‌کند و اگر کمی غرور داشته‌باشد، خود کناره‌گیری خواهد کرد.
سود‌آوری برای صاحبان شرکت هم که جای خود دارد.

...

چند روز قبل که آرشیو فروغ را نگاه می‌کردم، مثل آیدا متوجه شدم که پنج‌سال است وبلاگ می‌نویسم!! آن هم بی‌وقفه.
در تک‌تک سالگرد این سالها با‌خودم فکر کردم که اگر این سعی و تلاش مدام را در راه دیگری صرف‌کرده بودم امروز می‌شد که یک موزیسن، یک ورزشکار حرفه ای ، یک فوق لیسانس یا ... باشم!
اما خودمانیم... دست‌آوردم از این پنج‌سال، کم از تک تک آن چیزهایی که می‌شد داشته‌باشم و ندارم، نبود.

Posted by froogh at February 5, 2007 11:06 PM