« برايم يك دسته گل نرگس هديه بياور | Main | درخواست كمك و راهنمايي »
چهارشنبه 4 بهمن 85 :: January 24, 2007
گل بهارم.. در انتظارم
نه به بودنت عادت مي كنم... نه به نبودنت...
Posted by froogh at January 24, 2007 12:44 PM
نظر
همیشه یا اسیر دل ایم یا گرفتار عقل ، چه خوش و خرم خواهم بود اگه روزی یا دست این دوتا رو بزارم تو دست همدیگه یا دو تا رو بفرستم با هم دنبال نخود سیاه .
دیگه کسی سراغی از ما نمیگیره !!
Posted by: بابک at January 27, 2007 6:33 PM
اگه همه جوره به بودنش ايمان داشته باشي، بودن و نبودنش هر دو يه جور قشنگه، چون حس عشق و عاشقي بي ترس از دست دادن و پژمرده شدن گلها ارامشه، فقط مي مونه دلتنگي از دير اومدن گلهاي نرگس! كه از عادت كردن خيلي قشنگتره
Posted by: نيلوفر at January 27, 2007 3:23 PM
با تو بی قرار و بی تو بی قرار
Posted by: reza at January 27, 2007 1:13 AM
froogh jan man asri daram miam tehran chizi az dubai mikhastin begin biaram aslan tarrof nakoonin.choon ba joonoo oo dell anjam midam
Posted by: lonely at January 26, 2007 11:21 AM
تعليق،تعليق نفسگير ظفلحظه اي ميان امواج و لحظه اي گيج و مبهم در اعماق.فروغ به"واحه "من سر بزن.منظر نظرت هستم.
Posted by: واحه at January 26, 2007 12:41 AM
عادت یعنی بود ونبود ت فرقی نداره/بی عادتی بر دوستداشتنی هات همیشگیی باشد
همیشه میخونمت /همیشه ازنوشته هات لذت میبرم//همیشه بالا ی بالا باشی
Posted by: s at January 26, 2007 12:36 AM
نبودن ها از جنس عادت نیست فروغ
Posted by: هما at January 25, 2007 3:18 PM
معلوم نیست عادت باید کرد یا اعتماد؟
Posted by: روزبه at January 25, 2007 1:32 AM
ensanhaye shad va moafagh
kheili negarane in nistand ke
aya zendegi monsefane hast ya na ?
anha faghat ba an kenar miaiand
...
Posted by: lonely at January 24, 2007 10:13 PM
فقط زمان..به نظر من فقط زمان همه چي رو به استحاله ميكشه..بذاريد زمان خودش حلش ميكنه..صبر كنيد
Posted by: نجواهاي شبانه at January 24, 2007 6:13 PM
اما به این وضع عادت می کنی....
Posted by: رضا at January 24, 2007 1:34 PM
بله!
آدم تنهاترين جاودانهي هستيه؛
و عادت ابتداي متلاشي شدن و مرگه...
متاسفانه، باورش سخته...
Posted by: سينا هدا at January 24, 2007 1:02 PM