فروغ

میرا.. یک شاهکار

خدای من.. همین حالا میرا را تمام کردم.. بعد از مدتها کتابی شاهکار خواندم. بسیار متفاوت با هرآنچه که تابه‌حال خوانده ام.. دلم خواست در همین لحظه که هنوز سرمست از زیبایی و بکر بودن کتابم، حسم را بنویسم.
جالب اینکه تصور من از خواندن کتاب دقیقا ضد تصور سیبستان است که نوشته بود.. و اکنون من با میرا همراهم.. و با نظر سیبستان مخالف.. و فکر می‌کنم آنچه در کنه ذهنم بود و فکر می‌کردم به‌خاطر داشتن آن فردی ناسالمم، حالا یک ارزش است..
آن شب نوشته بودم که کاش آن قدر بزرگ بودم که صاحب آن نوشته می‌شدم.. و حالا خوشحالم که به آن بزرگی نامتعارف نرسیده‌ام و احساساتم، خواص یک وجود عاشق انسانی‌ست..
خواندن میرا را به‌همه توصیه می‌کنم. ضمنا شهرکتاب آرین هنوز آن‌را دارد. درباره توقیفش سوال کردم.. گفتند : فعلا که خبری از توقیف نیست.
....
این هم بخشی از میرا:

نشانه‌ای تازه از بیماریم را کشف کرده ام.. چیزی را که ستایش می‌کنم دوست دارم. و حال آن که فرد سالم چیزی را که تحقیر می‌کند دوست دارد. یا بهتر بگویم: فرد سالم تحقیر نمی‌کند، بلکه می‌تواند متوجه عیبی بشود و همین عیب، عشقش را باعث می‌شود. برای فرد سالم دوست داشتن خوبی‌های دیگری دلیل عشق نیست بلکه دوست داشتن عیب‌های دیگری بزرگ‌ترین دلیل عشق است.

(توضیح : اگر کتاب را خوانده باشید متوجه خواهید شد که منظور نویسنده از فرد سالم برعکس تصور رایج درباره سلامت روان است.)

....

این هم نقدی درباره میرا.

Posted by froogh at January 19, 2007 11:22 AM