« اي كاش | Main | میرا.. یک شاهکار »

دوشنبه 25 دی 85 :: January 15, 2007 

صدا كن مرا

به باغ هم‌سفران

صدا كن مرا

صدا كن مرا.
صداي تو خوب است.
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميميت حزن مي‌رويد.

در ابعاد اين عصر خاموش
من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم.
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است.
و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش‌بيني نمي‌كرد.
و خاصيت عشق اين است.

Posted by froogh at January 15, 2007 8:18 AM

نظر

کجایی تو
که ام من
و جغرافیای ما کجاست

Posted by: مهدی at January 17, 2007 7:39 PM

دوستم! برای عشق مهربون تو

وچه رویاهایی
که تپه گشت و گذشت
و چه پیوند صمیمیتها
که به آسانی یک رشته گسست
....
در میان من و تو فاصله هاست
گاه می اندیشم
-می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

دستهای تو توانایی آن را دارد
-که مرا
زندگانی بخشد
چشمهای تو به من می بخشد
شور عشق و مستی
و تو چون مصرع شعری زیبا
سطر برجسته ای از زندگی من هستی

Posted by: نیلوفر at January 17, 2007 7:20 PM

سلام.. نظر من خورد به دیوارررررر؟! گفتم که آخرین باره که از این کارها می کنم!.ئ

Posted by: حسین at January 17, 2007 12:42 PM

یک خاصیت دیگش هم اینه که بعضی وقتها مسخ میشه آدم و هر کاری می کنه که سبزه به دهن بزی خوشمزه برسه تا اونجا که از خودت غافل می شی

Posted by: ayat at January 17, 2007 12:16 PM

همیشه هجوم تنها یی زاینده دوست داشتن وصدای معشو ق وحی است/

تنهایی را...

Posted by: s at January 17, 2007 12:58 AM

سلام.. مي‌خوام انتقاد كنم و مي‌دونم كه سليقه‌ي هر كس براي خودش محترمه و به هيچكس ديگه هم مربوط نيست... اما چون كمي به آميختن زبان بيگانه با زبان فارسي و به‌ويژه زبان عربي زيادي گير ميدم، پيشنهاد مي‌كنم واژه‌هاي عربي اين شعر رو يك بار خودت بشماري.. من اين كارو كردم..(18)
واژه عربي داره .. يك بيت فقط هست كه همه‌اش فارسي
نابه..
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است.
براي نمونه : انتهاي صميميت حزن ، هرسه واژه عربي است...
باز هم ببخشيد.. آخرين بار بود .. ديگه از اين كارها نمي‌كنم..!! ا

Posted by: حسين at January 17, 2007 12:28 AM

هر واژه روزنه ای است
برای یک دیدار
آن واژه ای واقعی است
که برای دیدار پافشاری کند

یانیس ریتسوس

Posted by: reza at January 16, 2007 11:42 PM

اول سلام
دوم بابت چیزی که در مورد کتاب اتاقی برای خود ویرجینیاولف نوشتید ممنونم من هم قبلا در موردش نوشته ام کتابی است که برای زن ها واجلب است بخوانند ولی دوستی دارم که می گفت برای مردها بیشتر واجب است اگر بخوانند و بفهمند مشکلات بیشتر رفع می شود !!!
از دیدنتان خوشحال شدم وبلاگتان را می گویم.موفق باشیدو مستدام
از مریم عزیز که لینکهایش به این خوبیست هم متشکرم !از تائو یافتمتان

Posted by: اوهام at January 16, 2007 10:20 PM

- چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهايي.
- چقدر هم تنها!
- خيال مي كنم
دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستي.
- دچار يعني
عاشق
- و فكر كن كه چه تنهاست
اگر كه ماهي كوچك، دچارآبي درياي بيكران باشد.
- چه فكر نازك غمناكي!

Posted by: منتظر at January 16, 2007 6:45 PM

گرچه خیلی با هر حرف خوشگلی از جمله این یکی موافق نیستم... اما بدم نیامد ترجمه این جمله را ترایکی - از مصدر try کردن کوچک -کرده باشم:


برای يک آدم سالم دوست داشتن عيب های ديگری بزرگترين نشانه عشق است

The major sign of love for sane is to adore the shortcoming of others.

Posted by: علیمان at January 16, 2007 9:55 AM

تنها خاصیت عشق این است که زیر غلطک زندگی احساس می کنی وردنه ای روی تو است ولی له شدن هنوز پا پر جا است

Posted by: روزبه at January 15, 2007 7:24 PM

فروغ عزيز
تو براي من يك آيينه هستي كه خودم رو در اون مي بينم و گاهي دردودل مي كنم
با خودم ديشب يك تنهايي بزرگ رو تجربه كردم البته از نوع هم جنس و نه از عشق و عاشقيه دو نفره ي نر و ماده اين جور مسايل
خيلي سخت بود تا صبح با سيگاري و موزيكي ديشب 4 تا كلونازپام خوردم و خواب به چشم هان نيومد و الان منگيش به سراغم اومده....مي دوني تو عالم اين افسردگي لعنتي براي خودم با شخصيتهاي غير واقعي درد دل ميكنم
ميدوني من گاهي با تنهايي دردودل ميكنم نه در تنهايي - تنهايي تنهايي-و
واژه هاي غريبي هستن مي بخشين گاهي اين بخش نظرات رو با نظراتم مكدر ميكنم اين يه ارتباط قلبي بين من و بلاگ فروغ هستش
شعر زيبايي بود
نظر بي ربطي بود دوست داشتين نگذارين براي دل خودم نوشتم

Posted by: lonely at January 15, 2007 10:56 AM

سلام.
وقتی اون به صاحب اون صدا برسی چیزی از وجود ادمی باقی نمی مونه.
ذوب میشم من
ذوب میشم.ذوب

Posted by: کدوم راه at January 15, 2007 10:44 AM

mishe begin targomeye daghigh in jomle be englisy chy mishe
man nemitoonma loghat khooby barashoon bekar bebaram
برای يک آدم سالم دوست داشتن عيب های ديگری بزرگترين نشانه عشق است
mercy
lotfan agar mishe adres e mail ro pak konid
motshakeram.
فروغ: بهتره از سيبستان سوال كنيد.

Posted by: nazanin at January 15, 2007 10:40 AM

تنها؟؟؟ مگر مي شود آدمي با آن يار بزرگ و مهرباني كه هميشه و همه جا همراه اوست تنها بماند؟؟؟

Posted by: آسمان كوچك at January 15, 2007 9:03 AM

نظر بدهيد





اطلاعات شما حفظ شود؟