« سال نو مبارک.. هرجای دنیا و با هرکی که هستی.. | Main | نگاه »
سه شنبه 12 دی 85 :: January 2, 2007
خيلي دور... خيلي نزديك
-یه مریض اورژانسی بود که آقای دکتر زحمت کشیدن ما رو رسوندن
-آها
-بچه ها همه سلام می رسونن.. ما دیگه داشتیم میرفتیم سراغ سفره هفت سین خودمون..
-هفت سین؟
-سحابیها..میخوایم به سحابی جبار نگاه کنیم می گن اگه وقت سال تحویل به سحابی جبار نگاه کنی و آرزو کنی آرزوت برآورده می شه.. البته اینو دخترها می گن..
-حالا کجاست؟
-چی؟
-همین سحابیها که میگین؟
-اگه به سمت غرب نگاه کنی سه تا ستاره پر نور می بینی که توی یه خطن.. اونا کمربند جبارند.. اگر بیشتر دقت کنین سه تا ستاره کم نور دیگه هم هستن که پایین تر از اونن.. اون ستاره وسطیه خود ستاره جباره. البته این فقط صورت فلکیه..بیشتر ستارهها را باید با تلسکوپ نگاه کنی..
جبار یه زایشگاهه.. ولی سحابی اسکیمو هم خیلی دیدن داره... قشنگ ترین قبرستونیه که تو عمرم دیدم..
-قبرستون؟
-آره..سحابی هم محل تولد هم محل مرگ ستارههاست.
همشون برمیگردن به همون جایی که ازش متولد شدن..
-مو نمیدونستم که ستارهها هم میمیرن..
-همشون می میرن.. خیلی از ستاره هایی که ما حالا داریم می بینم شاید میلیون ها سال پیش مردن..ولی ما به خاطر مسافتی که باهشون داریم هنوز دارین اونها رو می بینیم..
-یعنی این قدر دورن؟
-خیلی دور .. خیلی نزدیک..
وقتی با دنیای خودمون مقایسه کنیم خیلی دورن..
ولی اگه با کهکشانهای دیگه مقایسه کنیم تازه می فهمیم که چقدر به ما نزدیکن و ما خبر نداریم..
Posted by froogh at January 2, 2007 10:41 AM
نظر
فرقی نمی کنه
آدم باشی یا سحابی
یه روز
برمیگردی همانجایی که اومدی
Posted by: مهدی at January 2, 2007 10:31 PM
موسیقی این فیلم چیزی بیش از فوق العاده است به نظرم،آقای علی قلی وقتی این موسیقی رو می ساخته که برادرش با بیماری سرطان دست به گریبان بوده ،خودش گفته با تمام وجودم این موسیقی را کار کردم،این تکیه دیالوگ که انتخاب کردی با موسیقی روش به شدت تاثیر گذار و زیباست
Posted by: رضا at January 2, 2007 5:16 PM
سلام!
خيلي زيبا بود.
هميشه رازهاي طبيعت و هستي سرشار از زيبايي و معرفتند.
خوشا به سعادت آنان كه با نگاه زلال خود معناي رازها را ميفهمند.
تيرگي و حجابها مانعند از رابطهاي بي واسطه،از خواندنيهاي طبيعت.
باز هم بخوان برايمان از اين رازها.
باز هم به ما بگو از پيامها.
زلالي نگاهتان ستايش برانگيز است؛
ستايش هستي پاك است.
مبارك باد اين نگاه.
Posted by: سينا هدا at January 2, 2007 3:01 PM
سلام فروغ خانم
این عبارتها بقدری شاعرانه و قشنگند که چیزی در وصفشون نمیشه نوشت .
اینجا من هم نوشته ای دارم به اسم گاهی دور ... گاهی نزدیک ...
خوشحال میشم بخونیش
http://me-myself-god.blogfa.com/post-42.aspx
Posted by: منتظر at January 2, 2007 12:23 PM
حتما خیلی احمقم که از دیدین این فیلم اصلا لذت نبردم و خسته ام کرد
Posted by: روزبه at January 2, 2007 12:00 PM
ba inke matne shirini hats vali hazme mafhoomesh kheili rahat mitoone nabashe....!!
birabt/eyde 85 television iran film ro gozashte bood dar kenare dooste azizemoon didam ke alan farsangha doore vali delhamoon nazdike beham.....
Posted by: lonely at January 2, 2007 11:58 AM
ممنون
Posted by: آورا at January 2, 2007 11:43 AM
اين قدر شاعرانه است كه فقط شاعر تواند دركش كند.نه؟درود
Posted by: عليرضا at January 2, 2007 11:42 AM
خیلی از ستاره هایی که ما حالا داریم می بینم شاید میلیون ها سال پیش مردن..ولی ما به خاطر مسافتی که باهشون داریم هنوز دارین اونها رو می بینیم.. خیلی از آدمها هم مرده اند ولی هنوز اسمشان به خیر برده می شود همچون ستاره ایکه بعد از مردنش نورش به ما می رسد . . .
Posted by: پرویز at January 2, 2007 11:05 AM