فروغ

سلام!
1-بحث آقاي جامي وجوه تازه‌تري پيدا كرد. اكنون بيشتر چرا چنين است مطرح است نه اينكه بايد اينگونه باشد.
وقتي به چرا چنين است( يعني چرا اينقدر اعتراف؟ نه اينكه اعتراف خوب است يا بد) مي‌پردازيم آنوقت بحث جالب ميشود.
2- كامنت قبلي‌ام بالطبع درست است.

چیزی نمی تونم بگم الا یک جمله : عین خود زندگی بود ...

بیا زندگی را بدزدیم
میان دو سیگار قسمت کنیم

بسی شعر این عنوان را می دوستم

ببخشین!! اونوخ من باید ابهام و ایهام رو بزارم کنار؟

می دونید؟؟
ستاره هست... نور هست... صبح هم هست
نور ستاره را دنبال می کنیم و به صبح امید و موفقیت می رسیم. ..... می خواهم دنیا را تغییر دهم!!! .. سپاس

سلام مجدد!
من قصد جسارت به شما را نداشتم.
عرض كردم نگاه نتيجه‌ي تجربه و بالتبع فهم است.
منظور من به آن متن جناب جامي بود كه گاه اين ديدهاي تحميلي ناشي از توانمنديها و ناتوناييهاي انسانها ممكن است ما را دچار سوء‌تفاهم و افراط و تفريط كند.
نمي‌شود با انسانها مثل خدا برخورد كرد.
حتي با آن يكي دو نفري كه مد نظر شما بود. آن يكي دو نفر هم انسانند. مگر آنكه به مقام آدميت كه جلوه‌ي رحمانيت خداست نائل شده باشند.
من نظر شما را در آن متن تاييد ميكنم و به اين نگاه شما احترام ميگذارم.
براستي خوشا به سعادتتان كه قدر موهبتها را مي‌فهميد، چون فهم زاييده‌ي دركي است كه شما آن را زيسته‌ايد. موقعيتي كه كمتر نصيب انسانهاي كم‌طاقت ميشود و كمتر قدر آن را مي‌فهمند و شكرش را به‌جا مي‌آورند.

سلام!
نگاه‌ زيبا و لطيفي است.
نگاه زاييده‌ي تجربه و وسعت وجودي‌آدمهاست.
نگاه را نميشود تقليد كرد يا تقلب؛
اگر چنين شود دچار سوء‌تفاهم خواهيم شد؛
با خود و با جامعه؛ ديگران هم با ما.
راز تعادل در واقع‌بيني است.
نه افراط و نه تفريط.
اين افراط و تفريط انسانها را از مسير اصلي خارج ميكند و آسيب مي‌زند؛ اما جز تجربه راهي نيست براي فهم.
براي آدم شدن كه همان انسان فهيم و قادر است. قادري كه مي‌تواند تليم حق شود. و ميتواند حق وجودي خودش را بجا آورد بي انكه آنرا به غير تعميم دهد.
بشر از طريق انساني ميخواهد به اين تعادل برسد و آدم شود.
اين را براي آقاي جامي هم نوشتم در همين پست آخرشان كه شما هم نظري موقر داده‌ بوديد.
از همان كوچه‌باغ از اينجا سردرآوردم.
موفق باشيد.
فروغ:
این عین یک زندگی واقعی بود که نوشتم.. خود خود زندگی.. من زندگی را زندگی کرده ام و می کنم.. و برای همین سجده شکر می گذارم

اخي ياد عيدهاي توي خونه مادربزرگ مادرم افتادم اما الان ديگه عوض همه اون كسها و چيزها آپارتمان نوساز هست با دو تا سنگ مزار هيچوقت نشد از اونجا عكس يا فيلم بگيرم :((

فروغ:
به زنده ها بیاندیش .. که زندگی از آن آنهاست.. و به یاد رفتگانی باش که زنده بودن و عاشقی را به میراث می گذارند.