« يكي برايم قصه بگويد. | Main | حرمتم را نگاه دار »
جمعه 3 آذر 85 :: November 24, 2006
یک تشکر ویژه
گاهی اوقات خداوند به بندگانش هدایایی میبخشد، منحصر بهفرد. شاید این هدایا را نصیب همگان کردهباشد اما مهم است که بدانی و بفهمی و قدرشناس آن باشی و نگاه خداوندت را ببینی که بهرویت میخندد و میگوید برو.. بنده خاص من.. برو و با این هدیهات زندگی کن.
یکی از این هدایا، دوست خوب است.
در این چندماه اخیر انگار آدمهایی از آسمان برایم میرسند. آدم هایی با ویژگیهای منحصر بهفرد که در تمام طول زندگیام نه دیده بودم و نه شنیده بودم. اما واقعا دلم میخواست دچار یکی از اینها شوم. آدمهایی با نگاه متفاوت بهدنیا. که خرج کردن انسانیت و محبت برایشان ساده باشد. آدمهایی که در دوستداشتن خست نورزند. کسانی که بیآنکه صدایشان کنی، حضور یابند. پارهای از هستیات شوند بس که باهشان حس نزدیکبودن داری. خودت باشند و خودشان باشی. آدمهایی که نه دیر میرسند و نه زود ترکت میکنند. هستند برای تو. محبت میکنند برای تو. عشق میورزند برای تو. نصیحت میکنند برای تو. آموزش میدهند برای تو. و در تمام این ها نفع شخصی سهمی ندارد مگر لذتی که از این بخششها نصیبشان میشود.
این دوستان میتوانند تمام زندگی باشند یا فقط یک معلم موسیقی. و من هردو را دارم.
انسان خوشبختی هستم. داشتن دوست خوب بزرگترین نعمت است. همردیف سلامتی جسم. و از این بابت بهخدا میگویم: آقای عزیز.. مرسی که دستم را گرفتی.. آن زمان که صدایت زدم، پاسخ دادی و آن وقت که ازت سوال کردم خندیدی و جواب دادی: بله .. برو، بهامید من.
و من خوشبختم که شک نکردم.
Posted by froogh at November 24, 2006 11:08 PM
نظر
من خودمو گول نميزنم
دوستا صداي دهل هستن
فقط از دور ...
وقتي پاي يه تست واقعي پيش بياد
ميبيني خيلي تو خاليند
خيلي
فروغ:
خودت چي؟
Posted by: عليرضا at November 27, 2006 8:56 AM
براي من دوستا صداي دهل بودن فقط از دور....
Posted by: عليرضا at November 27, 2006 8:44 AM
خیلی باحال بود
Posted by: ayat at November 26, 2006 2:08 PM
خدا لعنتت كنه كه انقدر قشنگ مينويسي كه باعث ميشي آدمي با موهاي سيخ شده روي تنش اشكش هم سرازير بشه. .... شوخي كردم خدا هيچ وقت لعنتت نكنه و هميشه دوستت باشه . ميدوني فكر ميكنم بدترين عذابي كه خدا ميتونه براي آدما در نظر بگيره تنهائي هستش. ايجاد شرايطي كه حس كني تنها هستي . ازش متنفرم و بهش گرفتار
Posted by: tanha at November 26, 2006 9:24 AM
fek mikonam mohem in bashe ke adam ghadre adamaye ro ke ba in sorat va ba in haiajani varede zendegish mishan ro bedune :)
in az vurude in adama mohemtare ye kam!
va mitunam begam vaghean khosh bakhti ke shak nakardi...
Posted by: sun at November 26, 2006 8:01 AM
فروغ
این هم شاهد حافظ
صبا اگر گذری افتدت به کشوردوست بیار نفحه ای از گیسوی معنبردوست
اگرچه دوست به چیز ی نمی خرد ما را به عالمی نفروشیم موئی از سر دوست
همیشه شاد باشی
Posted by: s_wndr at November 25, 2006 5:49 PM
فروغ عزیز
بدونتردید جنین دوستانی فقط می توانند یک هد یه خدایی باشند.
خوشحالم از خوشبختی ات
شک دارم که خدایت با این همه لطف و نرمش آقا! بوده!
خانم نبوده فروغ جان؟
Posted by: پرستو at November 25, 2006 1:36 PM
راست اش ما یک رفیق مشهدی داریم (حالا یعنی چندتا داریم ها! این یکی تابلوتر است!) بعد هی به ایشان می گوییم شما مشهدی ها خدای اطلاعات ندادن هستید! طرف می تواند سه ساعت برای شما صحبت کند بدون یک بیت اطلاعات! بعد هی این وبلاگ شما را می خوانیم می بینیم دریغ از یک جو اطلاعات خاص )نامی، نشانی چیزی)! نه منظورمان این نیست که مطالب تان به درد نمی خورد. اتفاقن برعکس. چون اطلاعات خاص در آن ها نیست، یک جورهایی خیی عمومی است و همه راحت درگیر می شوند و این خوب است. ولی به هر حال لابد این خصلت عمومی ما جماعت مشهدی ها است دخترم!ـ
Posted by: Sir Hermes Marana at November 25, 2006 1:14 PM
سلام خدراشکرکه اینجا یکی حالش خوبه
واقعا دوست خوب نعمته. برای ما هم دعاکن.
Posted by: باران بهاری at November 25, 2006 11:23 AM
سلام فروغ جان
براي يادداشت قبليت كه نشد كامنت بزارم نوشتم برات تو وبلاگ. نميدونم اين يكي قبول ميكنه يا نه
Posted by: پدرام at November 25, 2006 9:03 AM