فروغ

موسيقي

هر دو کنسرت را رفتیم. هردو شاهکار بودند.
علیرضا قربانی صدای بی‌نظیری دارد که به‌عقیده من از شجریان دلنشین‌تر و پرمهرتر است.
کنسرت رضا روحانی امشب بود. نمی‌دانم فردا هم ادامه دارد یا نه. اگر امکان رفتن دارید، از دست ندهید.
با‌وجود اینکه موسیقی تلفیقی ایرانی و اروپایی‌ست و این نوع موسیقی با ذائقه من زیاد هم‌خوانی ندارد، اما به‌نظرم یکی از بهترین کنسرت‌های کلاسیک سال‌های اخیر بود که رفته‌ام.
یک اتفاق جالب امشب، حضور پوری بنایی در میان تماشاگران بود. ماشاء‌الله گفتن و کف‌زدن شدیدش، آدم را یاد فیلم‌فارسی می‌انداخت.
راستی چرا جدیدا تماشگران، بین هردو قطعه کف می‌زنند؟ یاد فریدون ناصری به‌خیر که عصبانی می‌شد. فرهاد فخرالدینی هم اجازه کف زدن میان برنامه را نمی‌دهد.
به‌نظرمن هم کارجالبی‌نیست.چون تا آدم می‌خواهد به‌اوج برسد و احساسش را پرواز دهد، صدای کف زدن او را به‌زمین برمی‌گرداند.
 
ادامه مطلب جهت جلوگیری از برداشت‌های تند، سانسور می‌شود!

Posted by froogh at November 3, 2006 11:41 PM