« كودكي بنفش | Main | خوش گذراني »

چهارشنبه 26 مهر 85 :: October 18, 2006 

تبريكات صميمانه مرا پذيرا باشيد.

راست مي‌گويد خواهرم.. زندگي همين تخت آمريكايي صد و چهل است و تمرين آواز و موسيقي و يوگا.. و ديگر هيچ.

مبارك باشد زندگي.

Posted by froogh at October 18, 2006 12:26 AM

نظر

زندگی تصادفی که باید بهترین نقش را توش بازی کنی.ته دختر بودن یه تخته و برهنگی ! هر چیزی جر این ارزشه!!!!

فروغ:
منظورت رو متوجه نشدم از ته دختر بودن؟ یعنی زن نقش دیگه ای به جز برهنگی و تخت نداره؟ اگه زنی نقش دیگه ای جز این داره چی؟ زن نیست؟

Posted by: فرزانه at May 24, 2007 11:05 PM

حیف شد!!!!

Posted by: مهم نیست at October 24, 2006 6:13 PM

age araki hasti ye sar be man bezan mikham dostane arakio dore ham jam konam va ye sit bezanim.hatman javabesho bede bye

Posted by: mostafa at October 23, 2006 6:49 PM

این تخت 140 آمریکایی تک نفره هست یا دو نفره؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
فروغ:

يك نفره بزرگ سايز :)

Posted by: مهم نیست at October 22, 2006 7:35 PM

سلام

مطلبتون رو راجع به گروه درمانی بطور تصادفی پیدا کردم.راستش بدنبال آدرس مرکز گروه درمانی دکتر صنعتی می گردم.تنها لینک مربوط به دکتر صنعتی هم که در متنتون بود کلیک کردم اما متاسفانه بلاک شده بود.می تونید لطف کنید اگرآدرس یا شماره تلفنی از این مرکزدارین برام بفرستین. ویک چیز دیگه...نوشته بودید که این گروه دیگه عضو نمی پذیره.و شما هم بدنبال گروه دکتر مجد هستین...می خواستم ازتون خواهش کنم اگر ممکنه آدرس یا شماره تلفن ایشون رو هم برام بفرستین.میدونین من مدتهاست بدنبال یک روش درمانی خوب می گردم.و اونطور که از مجلات خوندم و در اینترنت سرچ کردم نتیجه گروه درمانی در اکثر مواقع موفقیت آمیز بوده.این روش برای من تنها راه حله.امیدوارم بتونم یک گروه خوب پیدا کنم.البته با کمک شما.ممنونم
فروغ: سلام.
دكتر صنعتي روبروي پارك ساعي داخل كوچه آبشار هستند. انتهاي كوچه.
دكتر مجد خيابان الوند هستند و تلفن شان را مي توانيد از 118 بگيريد. هر دو نفر بسيار گرانند و براي طولاني مدت پرداخت بالايي را مي طلبند. دكتر مجد هر پانزده دقيقه پانزده هزار تومان و دكتر صنعتي پارسال براي هر نيم ساعت سي هزار تومان دريافت مي كردند.در هر حال اگر خواستيد شخصا دكتر مجد را توصيه مي كنم.

Posted by: یک نیازمند at October 21, 2006 12:20 PM

سلام فروغ جان! خوبي؟ راستش رو بخواي براي من كه ديگه از زندگي چيز زيادي باقي نمونده. دنياي مزخرف مسخره ايه! خيلي احمق بودم كه اينو اين قدر دير فهميدم،اعتراف مي كنم!

Posted by: simsayyar at October 21, 2006 4:30 AM

زندگي چيزيست
كه سرطاقچه عادت
از ياد من و تو رفته !!

Posted by: عليرضا at October 19, 2006 9:32 AM

زندگی شستن یک بشقاب است

Posted by: آورا at October 18, 2006 12:01 PM

راست می گوید خواهرت !ا

Posted by: مهدی at October 18, 2006 2:06 AM

فروغ جونم... من نفهمیدم تخت آمریکایی 140 یعنی چی؟ ولی متاسفانه زندگی خیلی ها اینور آب همینهاست و دیگر هیچ...

سوسكي جونم ! اينا كه خيلي عالين ! فكرشو بكن. زندگي ات عاشقي باشه و موسيقي و ورزش روح!

Posted by: sooski at October 18, 2006 1:17 AM

نظر بدهيد





اطلاعات شما حفظ شود؟