« خميازه اي كش دار | Main | عقل »
سه شنبه 11 مهر 85 :: October 3, 2006
از بي غيرتي تا رستگاري
نباید زیاد درباره افراد و رفتارهایشان دقیق شوم.مقداری نادیدهانگاری و ناشنیدهگذاشتن لازم است که من ندارم. کمی هم بیغیرتی که دیگر اصلا ندارم.
اگر این سهخاصیت مثبت در من بود، بهجای اینهمه فکر منفی یک زندگی آرام که مدام روبهجلو حرکت میکرد داشتم.
Posted by froogh at October 3, 2006 4:10 PM
نظر
كاميابي تنها در اين است كه بتواني زندگي را به شيوه خود سپري كني.
شاد باشي و همواره مستدام
Posted by: محمد at October 4, 2006 11:42 AM
وقتی که این نوشته شما رو خوندم یاد اون جمله دکتر علی شریعتی افتادم که میگه :کوري را هرگز بخاطر آرامش تحمل مکن!
اگر بی غیرتی باشه ممکنه آدم زندگی آرومی داشته باشه ولی حرکت رو به جلو رو شک دارم
Posted by: منتظر at October 4, 2006 12:00 AM
نه اینکار را نکنید. آن وقت آدمه خوش بر و رو تر به نظر میآند و آرشیو عاشقیتتان پر و پیمان میشود و کنترل ناپیذر!!! از من گفتن بود. نگی نگفتی؟ جسارتن البته! بالاخره کاره دیگه. آدم رد میشه عاشقش میشن!!!! بازم جسارتن البته. بزنید به حساب همون بی غیرتی. که میگن رگ غیرت فروغی تیر بشه تیزی دسته استخونی از دنده ی اول میدره تا دنده سوم! مسبتو شکر ناصر! ( ملک مطیعی. )
Posted by: شب نویس at October 3, 2006 7:41 PM
البته بستگي به اين دارد كه رو به جلو را چي تعريف كنيم ، شايد همين عقبروي بهتر هم باشد ، كه هست
Posted by: ريتا at October 3, 2006 6:38 PM
جان کلام را خود گفتی . می دانی ؟ اساسا تصور اینکه به وجود آمده ایم تا دیگران مطابق میل ما باشند خود دردسر ساز است . سعی کنیم به آنچه که دیگران هستند هحترام بگذاریم و همانگونه که هستند بپذیریمشان .
شاد زی
Posted by: Melikbaba at October 3, 2006 5:33 PM