فروغ

سلام من سارا هستم که خیلی اتفاقی از وب لاگ شما سر دراوردم

برام خیلی جالبه چون شما بسیار به من شبیه هستید
مخصوصا غر زدن هاتون .

ايمان به معجزه ، مثل صداي تپشي در تاريكي اعماق، تو را دلگرمي است

its just a test
dont worry!

خب خب اون آدمي كه از لوله بخاري ميومد ، بازم مياد
هر وقت كه آرزو ميكنيم مياد باهمون عصاي سحر آميز
منتها صورتش دوده اي نيست آخه بخاريا گازي شده !
اگه خيلي وقته نديديش پيشنهاد ميكنم بجاي شوفاژ
يا هر چيز ديگه تو خونه از بخاري استفاده كني !

کاش این لحظات همیشه ادامه یابد ...

اين زمانهاست که بايد نهايت سرخوشی را داشته باشی
.
.
من خود به کرات تجربه کرده ام
.
.
اصلا نميخواهی اين لحظات تمام شود
.
.
روحت را سرشار کن از آرزوهایی کوچک و بزرگ

خداراشکر که اوضاع رو به راهه.اما راستی منظورت از هوای دونفره چی بود؟خبریه؟

و درست در همان لحظه همه آنچه روزها و ساعتها به آن فکر کرده بودیم در جاذبه حضورش از یادمان می رفت.

و خداوندی که خودش را حسابی تکانده است

بعضی حس ها و بعضی روزها باعث میشوند معجزه را باور کنیم