فروغ

همینه دیگه ، آدم وقتی خیلی نکته بین باشه ، بیشتر سختی می کشه تو زندگیش ، عین من ، گاهی می گم کاش خیلی نمی فهمیدم ، این جوری روزگارم خیلی بهتر بود . سخت می گذره به خودمون خیلی . خوش باشی

Kheng shodan kare sakhti nist!!

خيلی هم عجيب نيست

زندگی همينگونه است ... اما وقتی داخل گود هستيم بنظرمان عجيب تر ميشود و انتظاراتمان را حدی نيست اما بيرون گود فقط ...

خوشحالم که دوباره حضورتان را ميبينم

خيلی وقت بود که چيزی نمينوشتی !

منظورم پست 24 جولای بود که اشکم و در اورد

yes.. i know

مدت کوتاهیه که شروع به نوشتن کردم . مدتها بین وبلاگها و سایت ها به دنبال حرف هایی بودم که به روحیات من نزدیک باشه و هیچ کدوم من رو راضی نمی کرد . تا اینکه به طور اتفاقی نوشته های شما رو خوندم .واقعا تبریک می گم به این قلم زیبا . احساس می کنم روحیات من و شما یه جورایی به هم شبیهه . بیشتر نوشته های شما را که خوندم انگار حرفهای خودم بود . اما من هیچ وقت نتونستم به این زیبایی احساساتم را در قالب کلمات بیان کنم .پستی که در تاریخ بیست و یک جولای 2006 داشتید باور کنید اشک منو در اورد

hala 2a konim ke 2at mostajab beshe ya na!!?

چقدر سخته نکته بینی که از جانب دیگران به وسواس تعبیر میشه.. وفقط وفقط هم خود آدمو آزار میده و لاغیر. آزاری که دوبرابر میشه. هم از درک زیاد و هم از نافهمی دیگران

چيزي كه بارها و بارها منم اذيت كرده و موقعيت الانم رو متاثر از همين باريك بيني مي دونم

سلام می کنم به شما که به این زیبایی و لطافت و با نازک اندیشی دغدغه های ذهن و زندگیتان را بیان می کنید من همیشه نوشته هاتان را با وسواس خواصی خوانده ام و می خوانم

خيلي خيلي نكته بيني 000 خيلي ارمانكرايي خودت رو داري اذيت ميكني

سلام فروغ عزيز...هنوز ميخوانمت پس از 3 سال...اگر چه نظر نميذارم چون ...!!!

اتفاقا تو خنگ آفريده شدی. فقط انقدر خنگی که نميفهمی خنگی