فروغ

می دانی که اشتباه است و این آنی نیست که تو به دنبالشی اما چه کنی که هر چه هست از تنها ماندن بهتر است.. گاه که به خود تلنگر می زنی می بینی اگر تصورات و توهماتت را از معشوقه خیالی جدا کنی دیگر چیزی از او باقی نمی ماند!!! و این به راستی دردآور است. اما چه کنی که بودن با یک خیال، از تنها ماندن بهتر است

سلام فروغ . یونگ البته نظرش متفاوته. میگه این فرافکنی کردن و عاشق شدن به این شکل و شیوه در واقع عاشق بخش مرد درونی خودت شدنه. یعنی تمام اون نقاشی رو که کردی و همه اون رنگها و فرم هایی که در نقاشی روی دیوار دلت بکار بردی در واقع کسی بجز مرد درون خودت که یک بخشی از روح توئه نیست. این جور وقتها اتفاقا یک فرصت طلائیه که آدم در آینه وجود طرف بتونه شوق مندانه خودش رو تماشا کنه و حیرت کنه ! ولو بهای این لحظات بارور را با رنج ها و صدمه هایی که میخوره بده . ببین مرد درون تو وجه مشترکی با تمام اونهایی که فکر میکردی عاشقشون هستی و یا خویشتن خود تو با تمام زنهایی که میخواستی باهاشون یه دوستی خوب داشته باشی داره ؟ فکر کنم اگر این وجه مشترک را پیدا کنی اونوقت خودت خودت را بهتر میشناسی من فکر میکنم بهترین جوری که آدم میتونه قابلیت و توانایی های حقیقی خودشو از درون به بیرون بکشیه همین عاشق شدن ولو به نوع احمقانه اش باشه :-) مطالبی که نوشتی خیلی خیلی جالب بود و عجیب وصف الحال بود !!مرسی که با ما قسمت اش میکنی ...

mikesham...mikesham. ah! ah! tasvir ha,shabihe man hastand-o aadam ha,na!

خیلی کامل توصیف کردید دقیقاً همینطور که بیان کردید اتفاق می افته و هیچ کاری هم نمیشه کرد... انسان با نیازهاش زنده است و تنها راه نجات همون چیزیه که نوشتید البته به شرط صداقت با خود و خدای خود

اول- معنی "خود آیینه ای" که کوولی گفته یعنی نه فقط من خودم را از طریق دیگران می شناسم بلکه یعنی اینکه من اعمالی را انجام می دهم بر طبق آن چیزی که فکر می کنم او در مورد من فکر می کند. تمام این کلاسیک ها می خواستند خود شناسی رو از سولیپسیزمش نجات بدن. به نظر من لازمه عشق ایده آل سازیه وگرنه کسی که خیلی شبیه کسای دیگست یا کسی که باهاش خاطرات مشترک دارم که عشق من نیست.
دوم - این دوگانگی سنتی عقل و عشق هم سایه سنگینش به این سادگی ها از ذهن ماها بیرون برو نیست.

من در مورد خودم فکر میکنم اگر در همان لحظه های نیاز هم به ندای قلبم درست گوش میکردم به من میگفت که دارم انتخاب نادرستی میکنم. ولی گاهی آدم حاضر نیست واقعیت رو بپذیره تا زمانی که بالاجبار با اون رو در رو بشه
---فروغ:
گاهی نیاز قوی تر از عقله.