فروغ

هيچ چيزي جذاب‌تر از بودن با آدم‌هاي بزرگ نيست...
تا بزرگ بشي و براي ديگران هيچ چيزي جذاب‌تر از بودن با تو نباشه...

این مرد باید آدم بزرگی باشه چون تجربیات تلخ تو رو تبدیل به شعور و مقاومت و سازندگی می کنه . یاد کامنت های مون سینیور سکریبانو افتادم که می گفت آدمیزاد می تونه تجربیاتش رو تبدیل به هر چیزی بکنه و بگم شاید بدون هیچ زحمتی تجربیات یک ایرانی تبدیل به کینه بشه و اگه بخواد نشه باید کمی مقاومت خردمندانه بکنه. یادتم باشه همه قهرمان نیستن و جامعه سالم به نظر من باید جوری باشه که افراد متوسط الحال هم بتونن خوب باشن.

به اینکه چنین یاور و معلم خوبی مثل مدیر عامل مهربان در کنارت داری غبطه خوردم (غبطه از نوع مثبت البته) و امیدوارم همیشه از پشتیبانی اش برخوردار باشی. چقدر چنین روابطی در این سوی دنیا نادر است. چقدر دلم می خواست که کسی که همزبان من باشد نصیحت های کاری چنینی به من بکند ولی متاسفانه در این سوی آب رقابت است و فرهنگ " اگر نکشی کشته خواهی شد " و کسی به جز خودش به فکر هیچکس نیست. اصلا راهنمایی از روی خیرخواهی گویا هیچوقت در این محیط وجود نداشته... همه چیز از روی سطح اتفاق می افتد و دیگر هیچ... چقدر دلم سر کار یک پشتیبان محکم مثل مدیر عامل مهربان تو می خواهد...
برایت خوشحالم که چنین کسی را داری...

froghe aziz az tarafe man ham az in modir amele mehraban tashakor kon bekhatere in vosaate rohe zibayash dar mordab zendeghi anja . bidar

مجنون آمد ، لیلی آمد
و بابا آب داد ، نان داد
مجنون آمد و همه جا پر از لیلی شد
لیلی دیگر کوزه نمی شکست
این مجنون بود که سنگ عشق به کوزه ی دل لیلی می زد
کوزه ها یک به یک شکستند و لیلی اشک می ریخت
آن مرد آمد ، آن مرد زیر باران آمد
و لیلی دلش مجنون می خواست
لیلی دلش کوزه های شکسته می خواست
لیلی قصه بود
قصه ی مجنون و جنون
قصه ی دیوانه ای که زنجیرش پاره شد
مجنون نمی خواست زنجیر شود به دنیا
و خدا گفت عشق از تو جزیره ساخت
و جزیره مجنون گشت

در دونفر ، دو شخص، چيزي وجود داشت كه آندو را از همقطارانشان جدا ميكرد. يكي پولس و ديگري شمس تبريز. ايندونفر علاوه بر تمام معيارها و توانايي هايشان ، خصلت كمياب ديگري هم داشتند. قسمت اعظم زندگي شان در مقابله با آدمهايي سپري شد كه نميدانستند اما بر خلاف ايندو ، در جوامع آنروزگار ،‌شاه و وزير و زورمند بودند، پولس و شمس در بحراني ترين شرايط ، مانند ماهي مي لغزيدند .پولس براي استمرار اعمالش و ادامه سرپرستس آنهمه آدمي كه او شير بيشه شان بود و نگاهبان، تمام غرور و دانسته هايش را ناديده ميگرفت و از گردنه ميگذشت، پس از عبور ، نفعي كه به ديگران ميرساند مستدام بود و باكش نبود كه خرخره فلان شخص را نجويده، بلكه با توجه به شرايط ، عالي عمل كرده. دانستن و عمل كرد بر اساس ندانستن . ديدگاه مدير عامل،‌در اين موضوع درست است.
برگشته بودم كامنتم را تكميل يا تصحيح كنم ، همانطور كه شما براي نوشته تان؛ خب ، از بين ببر و شير ، منهم انتخابم شير است.

very happy to hear that
this is what I really like about you
and sorry for the English