فروغ

نور

مست خوابم. این چند ساعت از شب را برای خودم از زندگی جدا کردم و به روال گذشته بازگشتم.. می‌خواهم وبلاگ‌های نخوانده این‌مدت را مرور کنم.. کمی بنویسم.. و کمی کتاب بخوانم.
سیاق زندگی را تغییر داده ام. خواسته یا ناخواسته شرایطی پیش آمد که حالا افتاده‌ام درون دریایی با موج‌های بلند. باید شنا کنم. هیچ راهی برای توقف نیست. دریا را دوست دارم.
به‌خدا گفته‌بودم دستی از آستین برآرد تا رنگی بر روزمره‌گی‌ام زده‌باشد..
حالا آن‌قدر رنگ پیرامونم هست که گاهی گیج و مست می‌شوم. انگار خود زندگی را در میان درخشش رنگ‌های نقاش گم کرده ام.. یا شاید همین زندگی باشد.. بس که خوش‌رنگ است، شک می‌کنم.
.....
کتاب تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران، به نیمه‌رسیده.. فرصت نمی‌کنم بخوانم. اما تا به‌حال شاهکار بوده.. سلینجر خدای قلم است.
یک کتاب دیگر را نیز همزمان شروع کرده‌ام. سیمای دو زن نوشته سیرجانی. مقایسه‌ای ‌ست بین عاشقی لیلی‌و مجنون و شیرین و فرهاد. این‌هم عالی‌ست. بعد درباره‌اش حتما می‌نویسم.
.....
راستی سفر بودم.

Posted by froogh at August 11, 2006 10:38 PM