فروغ

با تو پايان شب تنهايي من...

توی شرکت نشسته‌ام و می‌نویسم.. زیبا شیرازی گوش می‌کنم که صدایش بی‌نظیر و ترانه‌هایش منحصر به‌فرد است..
موسیقی گوش کردن سرکار را دوست دارم.. با هدفون.. صدای کسی را نمی‌شنوم.. توی این پارتیشن‌های مزخرف که حال به‌هم زنند.. و تمرکزم زیاد می‌شود.. وقتی خیلی عصبی هستم، تنها کمکی‌ست که می‌توانم به‌خودم بکنم..از کتاب‌خواندن هم سرکار خوشم می‌آید. رمان نه.. بعضی کتاب‌های خاص مثل فنگ‌شویی یا سخنان بودا .. چیزهایی که خیلی نیازمند فکر نباشند و بشود گاهی یک صفحه خواند و بست..وقتی می‌روم آزمایشگاه زیرزمین و تک و تنها ،ساعت‌ها باید انتظار یک واکنش را بکشم، برای خودم عود هم روشن می‌کنم و کتاب می‌خوانم تا وقت بگذرد.. از این اتفاقات کم می‌افتد. انگار با خودم و فروغ بازی می‌کنم تا حوصله‌مان سر نرود. امروز می‌خواهم بروم و یک گلدان برای روی میزم بخرم. و هر روز پرگلش کنم. پر از گل عطری هر فصل. این‌طوری انگار کسی روی روحم را نوازش خواهد کرد.
اینکه عود و کتاب و موسیقی و گلدان گلم کنار دستم باشند، حس امنیت خاطر می‌کنم.

-----------

ترسم که در هر نیمه شب فکر و خیال من شوی...
                                                                            

Posted by froogh at July 27, 2006 2:04 PM