فروغ

كردستان

سفر خوبی‌بود. جای همگی خالی. کاملا هیجان‌انگیز و جالب.
بسیار تصادفی علی‌قدیمی و شرح و نقطه را دیدیم و از روز دوم همراه شدیم. همراهانی دلپذیر و رفقایی مهربان. سنندج و کرمانشاه را با‌هم گز کردیم و همه رستوران‌های عالی را تست نمودیم.
سنندج ویژگی های مثبت زیادی داشت که مهم‌ترین آن،مردمان بافرهنگ و مهمان‌نوازش بود. بعد از آن طبیعت سخت و سبزش که از اتفاق روزگار، ما به‌گرمای بی‌سابقه‌ تاریخی‌اش رسیده‌بودیم. مریوان و زریوار رفتیم. گرم بود. اما خوش گذشت.(گرچه به‌هوای خرید رفتن کاری بیهوده‌است.. فقط باید رفت و طبیعت را دید.. ).
مزیت دیگر سنندج ،غذاهای عالی با قیمتی مناسب است که باعث شد انواع کباب( و هم‌چنین دیزی!) را آن‌قدر تناول کنیم که فکر نکنم تا یک‌هفته دیگر بتوانیم لب به گوشت بزنیم!
بچه‌ها عالی بودند. قلیان حسین منصور همراه با طنز علی‌قدیمی در کنار معرفت ناصرخالدیان که دو شهر را همراه‌مان بود و جایی نماند که به‌لطفش نبینیم.
مابین شهرهایی که دیده‌ام، سنندج و شیراز خاطره‌انگیز بوده‌اند. با‌این‌که اصفهان بسیار زیباست و از لحاظ جاذبه توریستی قابل مقایسه با هیچ شهری در ایران نیست، اما مردمان سنندجی و شیرازی آن‌چنان اثر مثبتی بر دل آدم می‌گذارند که دلتنگ‌شان می‌شوی.
کرمانشاه بد نیست، با مردمی عبوس و دلتنگ و هتل و هتل‌دارانی دوستاره به‌علاوه دو ستاره جعلی دیگر.
بیستون برخلاف تصوری که در ذهن داشتیم، جالب نبود و مدام خودمان را لعنت کردیم که چرا پند علی را ناشنیده گذاشتیم و سراغش رفتیم، آن‌هم در گرمای وحشتناک نیمه روز. اما طاق بستان دیدنی‌ست. هم خودش و هم محیط آن.
با تمام خوش گذشتن‌ها، روز آخر دلتنگ خانه و آرامشش بودم و با رغبت برگشتم.
سفری پربار بود.. از این لحاظ که بسیاری از تصورات ذهنی‌ام را درباره کردستان عوض کرد.. مردم.. مردم مهربان و زحمت‌کش کرد.. عالی بودند..

Posted by froogh at July 9, 2006 9:22 AM