« زوال | Main | هويت »

یکشنبه 21 خرداد 85 :: June 11, 2006 

حال گند

از آدم‌هایی که راه می‌روند و انرژی منفی خودشان را همه‌جا می‌پراکنند، هیچ خوشم نمی‌آید.. غیر از دوستان وبلاگی که همه‌شان را بسیار دوست دارم و همیشه از بودن با آنها حال خوبی پیدا می‌کنم، سه دوست دیگر دارم. اولی که بنا به شرایط زمین و زمان اوقاتمان با‌هم می‌گذرد، سرشار از انرژی منفی‌ست. آدمی که مدام عیب‌ می‌گیرد و مدام در‌حال نقد است. نقد من یا هرکسی که طرف صحبتش باشد. تمام عضلات تنم از حرف زدن با او منقبض می‌شود. هروقت با‌هم حرف می‌زنیم، سعی می‌کنم چراغ‌های ذهنم را روشن نگاه دارم تا بی‌خود عصبی نشوم. بیشتر اوقات شنونده‌ام تا گوینده و هروقت گوینده می‌شوم، پایان صحبت مثل سگ از حرف‌زدنم پشیمان می‌شوم.
دو دوست دیگرم نقطه مقابل اویند. از این دو نیز بنا به‌شرایط زمین و زمان دورم. هردو همسر و فرزند دارند و وقت زیادی برای با هم بودن نداریم. شاید سالی یک‌بار. اما باهم تلفنی درتماسیم. بودن با این‌‌دو خوش‌ترین لحظات زندگی‌ام را می‌سازد. آرام و مثبت و روشن رفتار می‌کنند. با دیدن نقاط خوب طرف مقابل، به‌او اعتماد به‌نفس می‌دهند و هیچ‌گاه گله نمی‌کنند که چرا به‌هر علتی دیر به‌دیر هم را می‌بینیم. هردو سعی دارند در همان لحظه با‌هم بودن نهایت لذت را از هم‌نشینی هم نصیب خودشان کنند و هم طبعا به من بدهند. خیلی خوبند.. خیلی..
درحال حاضر تمام عضلات بدنم گرفته. احتیاج به ریلکسیشن دارم!

Posted by froogh at June 11, 2006 11:37 PM

نظر

یخده بی ربطه اما خوش مان آمد که آدم لینک خودش را هم در لینک دانی اش بگذارد ها!ـ

Posted by: Sir Hermes Marana at June 13, 2006 11:16 AM

يه دوست خوب بهترين هديه اي است كه ميشه تو اين دنيا گرفت .

Posted by: كارمانيا at June 12, 2006 4:44 PM

فروغ:
حذف شد.

Posted by: simsayyar at June 12, 2006 3:04 AM

سلام
فقط ميتونم بگم كه درك ميكنم

Posted by: reza at June 12, 2006 12:33 AM