فروغ

این حرفها یه بویی میده ها!!! بوی نا امیدی... نکنه؟!
فروغ: شاید هم امیدی را جستجو می کند.

بی انگیزه‌گی آدم را سنگ می کند.

حواسم پرت بود حواس رو به جای حواس نوشتم هواس . گفتم که آدم باید حواسش جمع باشه

نمی شه با زبان شاعرانه به جنگ یاس رفت یا اینکه تسلیم یاس شد و براش توجیه درست کرد انگیزه از غیب می رسه یک جور خرافاته زمان استیصاله امروز خیلی چیزا در مورد ساز و کار انگیزه معلوم شده ما هیچوقت دستاورد های علمی رو جدی نمی گیریم یا از اصطلاحات علمی برای فاصله گذاری استفاده می کنیم که تو در پست هات هرگز چنین نکردی یا اینکه تمام دانشمون رو کنار می گذاریم و بعد به زندگیمون نگاه می کنیم تا احساس صداقت بیشتری بکنیم و در تماس به اصطلاح بی واسطه با زندگیمون باشیم. مگه التون مایو بی خود گفت که کار یکنواخت مردم رو بی انگیزه می کنه مگه این همه آدم مثل مک کللاند و غیره که در مورد انگیزه حرف زدند کشکه که بگیم از غیب می رسه و مگه وقتی حرف عواطف پیش میاد باید کنش پذیر و تسلیم باشیم. شما یک نگاه به نوشته من در مورد هوش عاطفی هم بنداز بد نیست از گلمن الهام بگیری گلمن با دالایی لاما هم یک کتاب نوشته به نام عواطف مخرب. خلاصه هواس آدم باید جمع باشه. حالا تو می گی این کیه دیگه انگار با ما دعوا داره. ولی باور کن این حرفا نیست .....
فروغ:
داستان من حکایت دختری ست که مرد نقاش برایش یک برگ روی دیوار کشید,چون دخترک باخود گفته بود هر وقت آخرین برگ بیافتد می میرد..
داستانش را خوانده اید؟ فکر می کنم مارک تواین نوشته باشد..
به سایتتان سر زدم. ممنون بابت آدرسی که داده اید.. اما نمی دانستم کدام مقاله را بخوانم. لطفا راهنمایی کنید.

همیشه به دنبال انگیزه

حقيقتي است ...اما گاهي براي خودت بايد بهانه جور كني جان دل

جمله آخر خيلي زيباست