فروغ

از ناتور دشت غافل نشو. دو سال پیش خوندم، دارم دوباره می خونم. درباره کتابها نباید حرف زد، باید فقط اسم کتاب رو به زبون آورد و گذشت

از ناتور دشت غافل نشو. دو سال پیش خوندم، دارم دوباره می خونم. درباره کتابها نباید حرف زد، باید فقط اسم کتاب رو به زبون آورد و گذشت

همونطور كه آيدا گفت اسم واقعي اين كتاب نه داستانه و اصلا گلشيري اون اسم رو از خودش نوشته و بنابراين و صد البته اون داستان بهترين داستان اون مجموعه نيست و نمي تونه معرف كل كتاب باشه.اما اين كه اين جوري زده بودي تو سر داستان كوتاههاي سالينجر بايد بگم: واقعا كه! مي شه گفت ما هيچ توافقي تو اين زمينه نداريم چون اون كارش خداس بي بروبرگرد! و موج تازه اي در داستان كوتاه دنيا ايجاد كرد و از اين حرفهاي مزخرف كه هيچ كدوم دليل صددرصدي نيستن البته. اون كتاب خداس چون خداس! همونطور كه ناتوردشت خداس! و همونطور كه فراني و زويي اعصاب خوردكن و تريپه!

فروغ:
من در كل داستان كوتاه دوست ندارم. انگار يك جايي آدم را رها مي كنند با دهان باز. ولي اين ها همه سليقه اي ست.

سلام.وبلاگت را تا ته خوندم.زود به زود مینویسی.اما در مورد آرزوهات:کاش نوشته بودی.دوست دارم بدونم پشت این همه از کار گفتن و از کتاب خوندن و فیلم دیدن گفتن خود واقعیت چه گرایشی داره.ما حق داریم یه جاهایی خودمون باشیم.نه؟

فروغ: جدی تا ته خوندی؟؟
آرزوهام.... خودم هم دلم می خواست می تونستم بنویسمشون.

سه شنبه ها با موری خیلی غم انگیزه مواظب باش مهرجویی رو خیلی دوست دارم اون مدرسه سینما رو در آمریکا ترک کرد و فلسفه خوند مهرجویی خیلی عمیقه روی جاهایی انگشت می ذاره که فکر کردن بهش تمومی نداره.

فروغ:
منم مهرجویی رو خیلی دوست دارم.. کتاب غم انگیز اگر تاثیرگذار باشه خوبه.. امیدوارم مزه فرانی و زویی رو خراب نکنه.

فروغ ..
اسم اصلی کتاب نقاشیهای خیابان چهل هشتم.. در اصل نه داستان است... نمی دانم چرا مترجم دلش خواسته اسم را عوض کرده.. لابد نه داستان خیلی شیک نیست.. فکر می کنم البته خودش در اول کتاب توضیح داده... همینجوری گفتم.. که حس نکنی خود سالینجر قصه ای را انتخاب کرده و اسم کتاب را با توجه به آن انتخاب کرده....

فروغ: ممنون از توضیحت.

آدم بعد از تمام کردن فرانی و زویی دچار ویار سلینجر می شود! اینقدر این کتاب خوب است که دلت می خواهد سلینجر هزاران کتاب داشت و تو همه را می خواندی. اما خواندن دلتنگی های نقاش ... بعد از فرانی و زویی یک اشتباه بزرگ است که من هم مرتکب شدم! کلا بعد از داستان های بلند نباید یک دفعه رفت سراغ داستان کوتاه. من دلتنگی ها ... را به همین دلیل هنوز تا انتها نخوانده ام! هر بار که می روم سراغش تلخی تجربه خواندنش بعد از فرانی و زویی در ذهنم تکرار می شود!