فروغ

Dear Forough,
I guess with your mentality (which is soooo similar to mine) you should *work* in NorthAmerica (where people work really really hard in the corporate world) and *live* in Tehran (where people know how to enjoy life).

I wish I had such an option in my life!
Love,
--sooski

ببين هنوز در مورد پست قبلي به آدم فني نياز داري؟ ميشه برام بيشتر توضيح بدي. چون يه نفر رو سراغ دارم . بهم اي ميل بزن

من هم یک موقعی به مرض تحلیل کردن آدمها دچار بودم و توقعی که از آدمها داشتم رو به بینهایت میل میکرد . توقعی که از خودم داشتم هم همینطور . با کلاسهای بنیان که آشنا شدم دیدم که آدم میتواند طور دیگری هم زندگی کند بدون قضاوت خود و دیگران و با پذیرش خود و دیگران .و اینکه بپذیری خودت مسئول احساساتت هستی . به هر حال پیشنهاد میکنم سری به بنیان بزنی .

سلام
توی این چهار دیواری می شه هر چی گفت ، تنها جایی که می شه خیلی خود بودن رو تجربه کرد . حتی می شه آدم به خودش با افتخار بگه عجب گهی هستم و چه مزخرف...!!! اینکه دهه چندمیم هم مهم نیست چه اهمیتی داره سال 85 باشه یا 65 یا حتی 45 ، مهم اینه که چه مزخرفیم...

salam
chi begam?
rastesh man hamishe az khondane weblog shoma lezzat mibaram,biandaze
barha behetoon e mail dadam
darigh az 1 javab
shayad baratoon ajib bashe vali khob baad az moddati ke az khondan va sar zadan daemi be 1 weblog migzare,hatta 1 javab nivisandeh bara fard mohemme
rasti chera khanandehato abadan tahvil nemigiri,hatta dar hadde 1 javabe mail
fekr nakonam be khatere kamboode vaght bashe

آخر رسالت تربيت آدم ها كه نمي شود داشت، ازشان فرار هم نمي شود كرد بنابراين چاره اي جز پذيرششان نيست. به خودت هم گمانم راحتتر مي گذرد در آن صورت

ببین رشته تو فنی است و در صنعت مشغولی...
با مفهوم تلرانس هم آشنا هستی
در دهه چهارم زندگی هم هستی
به نظرم هرچه زودتر بهتر است یک تعریف قطعی از شخصیت خودت تعریف کنی وآن چار چوب را بپذیری هر چند اپتیمم نباشد.

درگیری با خود - وسواس فکری - ایده آل گرایی افسردگی وجوه مختلف یک حقیقت است

ضمن اینکه تغییر کلی شرایط زندگی شاید از هر درمانی کارساز تر باشد

همه ما مشکلاتی را در درون خودمان داریم که بروز آنها در شرایط نا متناسب است

من فقط تجربه خودمو میگم: یه بار تعریفتو کرده بودم تو وبلاگم بهت لینک داده بودم و از جسارتت تو نقد خودت تعریف کرده بودم اومدم بهت گفتم که ارزش کارتو ووتاثیرتو رو خواننده هات ببینی ولی دریغ از یکذره توجه.اره تو دنیای مجازی ادم مغروری هستی.
ولی اونقدرام که از خودت بد گفتی نیستی بارها تو نوشته ات دیدم و ازت یاد گرفتم.تو جسارت نقد خودتو داری واینو ادمهای مزخرف و خودبین ندارن. شک نکن.

har kas ba aghayed va khsoosiate khodesh . lazem nist harfemoono be kasi tahmil konim . hame ba ham fargh daran . rasty to az nazare man fereshteiee

نه جانم ... تو بد نيستي ... دنيا رنگ تلخش را بيشتر مي‌نمايد ... خاصيتش اين است ... شيريني را بايد جست ...شيريني همان كه درون توست ... ... بگذار ديده شود

در مورد نظر آن دیگری فکر نمی کنم که آنی باشد که خودت از قول او نوشته ای .ببین اولین چیزی را که باید تجربه کنیم احتراز از قرار گرفتن در نقش دانای کل است یعنی همانی که همه چیز را می فهمد و بهتر از دیگران هم می فهمد. نه واقعا اینطور نیست . ما مجبور نیستیم خودرا در موقعیتی قرار دهیم که ملزم باشیم دائما دیگران را نقد و قضاوت کنیم. این کم کم تبدیل به یک بیماری مهلک خواهد شد. آره با او موافقم که مردم را همانگونه که هستند و همانقدر که به تو ارتباط دارند بپذیر. مطمئن باش که اینگنه راحت تر است .
شاد زی

بیشتر اضطراب ها و افسردگی ها ودر یک کلام رنج های ما ناشی از انتظارات و توقعات ماست

من هم مدتها به همين ديد و روش و واکنش معتاد بوده ام. هنوز هم کمابيش ممکن است آن اعتياد قديم گاهی عود کند. اما آموخته ام که مردم را همانطور که هستند بپذيرم و نقش خودم را با نقشی که آنها دارند و می توانند نياميزم. و نخواهم مردم را تغيير دهم. اينطوری راحت ترم. ضمنا فراموش نکن که در جامعه ما همه بيماريم و رفتار نرمال به آن معنا وجود ندارد. در اين وضع نبايد آرامش خودمان را به هر دليلی به هم بزنيم. حفظ آرامش ما مهمترين چيز است.