فروغ

...

انگار زیادی به تکنولوژی وابسته شده‌ام. خرابی بلاگ رولینگ باعث شد که فکر کنم چقدر از این‌که می‌نویسم و خوانده‌نمی‌شوم، ناراحتم!! حالا فکر می‌کنم خوب است تمرین کنم کمی بیشتر برای خودم حرکت کنم. گرچه به‌نظرم هیچ بعدی از زندگی در انزوا مفهوم خاصی ندارد. اصولا آدم موجودی اجتماعی‌ست و دوست دارد دیده‌شود. واقعا چه‌معنی دارد که یک کار اجتماعی انجام بدهیم درحالی‌که اجتماع آن را نمی‌بیند؟! حالا هرقدر هم که این اجتماع کوچک باشد و مثلا محدود شود به ۲۰۰ نفر. بلاخره من دلم به‌همین تعداد خوش است. اگر بخواهم خیلی شاعرانه فکر کنم که فقط برای خاطر دل خودم می‌نویسم، حتما دست از وبلاگ خواهم‌کشید.

...

این مدت اتفاقات غریبی سرکارمان افتاده. آدم‌هایی که سرشان قسم خورده‌بودیم، ناجور بهمان نارو زده‌اند. همکارانی که یا از طریق خانواده‌هایشان آشناییم و یا سالهاست با آنها کار می‌کنیم. یکی پولی که به‌حسابش ریخته‌بودیم تا جایی خرج کند و صرفا به‌خاطر اعتماد زیادمان این پول به‌حساب شخصی‌اش ریخته‌شده بود، یک شبه ول کرد و رفت! یکی دیگر که بارها و بارها مدیرعامل مهربان و پدرژپتو درباره سلامت نفسش از من سوال کرده‌بودند و همیشه تاییدش کرده‌بودم، فاکتورهای ساختگی تحویل‌مان داده‌بود. دیگری که پدرژپتو علی‌رغم مخالفت همیشگی من، خیلی مراقبش بود تا از نظر مالی کمکش کند و کمی زندگی‌اش روبه‌راه شود، خبرچین درست و حسابی از آب درآمد. در این سه هفته اخیر  از این‌همه قدرت آدمیزاد در تغییر کردن و داشتن قابلیت‌های متفاوت ،حسابی شگفت‌زده شده‌ایم!!.
کم‌کم تجربه دارد باعث می‌شود که بفهمم به‌هیچ احدی نباید اعتماد کرد، مگر این‌که طی سالها محک خورده‌باشد.. تازه بعد همه آن سالها هم، اگر خواستم اعتماد کنم، باز باید حواسم کاملا جمع باشد و فقط به‌جای بدبین بودن، با دید خنثی عمل کنم.
خیلی بد‌است. یاد آن دوستی می‌افتم که می‌گفت گربه‌ام را به‌تمام آدم‌هایی که باهشان رفیقم ترجیح می‌دهم..
همه این تجربه‌ها را می‌نویسم و هی با خودم تکرار می‌کنم، اما کماکان همان آدم ساده‌لوحی‌ که بوده‌ام، هستم و خواهم ماند. به‌قول مادرم خویی که ماماچه میآره، مرده‌شور می‌بره.

Posted by froogh at May 8, 2006 11:41 PM