فروغ

کار نیکو کردن از پرکردن است فروغ خانوم! پس دست به کار شو. همه از همینجا شروع کردن. تا دیر نشده آستینها رو بزن بالا و بگو یا علی... یا حق

manam mesle to hes mikonam chize mozakhrafi mesle zendegi ra gozarandeh am.
rasti nemidoonam yadet miad ya na,mikhastam zahmate daroohaye feloksetino behet bedam.
oonaram masraf kardam ama asari nadasht,yani be gholi mastiam darde mano dige dava nemikone.
doosti behem goft baraye inke betoonam shaba vagte monasebesh be khabam,na sate 4-5 sobh ye kam mashroob bokhoram.ama ba vaziati ke daram mitarsam motadesh sham.
akh akh bebakhshid,cheghadr to coment dooni harfe moft zadam.

زندگی هر کس جالب و منحصربفرد است

سلام. خوشحال شدم خودمو تو لینکدونی ی شما پیدا کردم :) البته شما خیلی وقته که تو لینکدونی ی من هستید ! امیدوارم نوشتن خاطرات رو شروع کنید

حتما اينكار را بكن . اما حالا چرا خاطره هنويسي ؟ مي توني با استفاده از خاطرات خودت چاشني داستان هم بهش اضافه كني يك چيزي مثل كارهاي گلي ترقي .

مدتهاست دقیقا همین احساس را دارم.... هر چه فکرمیکنم نمیتونم یک آرزو پیدا کنم... من هم به نوشتنن فکر میکنم اما برخلاف تو من فعلا فکر میکنم در زندگی مزخرف من یه چیزایی برای نوشتن پیدا میشه اما کو انگیزه نوشتن.....

من هم پائولا رو که خوندم به فکر بیوگرافی نوشتن افتادم! برای ایزابل آلنده هم اتفاق خارق العاده ای نیفتاده. فقط در زمان تحولات شیلی، با دقت این تحولات رو دنبال کرده و به خاطر سپرده. اون موقع یه ژورنالیست معمولی بوده.سالها بعدش یه نویسنده معروف می شه. البته نام خانوادگیش هم بی تاثیر نیست.
از بین آثارش، من هم پائولا رو بیشتر از همه دوست دارم. بقیه اش یه کم تقلید مارکز هست.

Do it. you should start listen to your heart to the CHILD inside you. YOu can do it and you have the writing technics too.

Be good

چندتاچیز به نظرم می رسه برات می نویسم. اول این که رئالیسم و سبک رئالیستی به معنی نوشتن هرچیز همونطور که واقعا یعنی در دنیای خارج از ذهن اتفاق می افته ، وجود نداره. اگه خواستی می تونم بیشتر توضیج بذم.
دوم این که زندگی یک صاحب داره تلاطم و بالا پایین هاش و هیجان هاش به تنهایی ارزش ندارن بلکه با صاحبشون، مثال بزنم زنان عاشق اثر دی اچ لارنس داستان زندگی و ازدواج دوتا دختر شهرستانیه، همین و بس ولی خالقشه که با ارزشش کرده، بعضی ها عقیده دارند که اصلا انسان خودش خودش رو می سازه، اینم خیلی جالب و مفصله فقط اشاره کردم.
سوم شکست نفسی خوبه ولی اگه تو خودت بگی ارزش نداره لا اقل باید به قول وولف گفت دنیای واقعیه که ارزش نداره و شاید تو بتونی با نوشتنش یه نسخه خوندنی از زندگی خودت بسازی.
بزار چهارم رو هم بگم چون که دیگه فهمیدی که پرحرفم، من نمی دونم چندسالته ولی من چهل و دو سالمه و مشغول درس خوندنم، تازه چه برنامه ها که ندارم، هروقت برنامه هام ته کشید می رم کپه رو بذارم و رفع زحمت کنم. حالا این همه فلسفه بافی و صغری و کبری تشویقی بود به خدا.