« جشنواره فیلم | Main | روزمره »
سه شنبه 11 بهمن 84 :: January 31, 2006
این نیز بگذرد
تازه فهمیدهام که علاج اعتیاد وحشتناک من به اینترنت چیست!! سرعت کم اکانت. از وقتی بهمنزل جدید آمدهام در کنار همه خوبیهایش یک بدی دارد و آن اینکه سرعت هرکارتی که میگیرم خیلی کم است. پالس و تن هم فرقی نمیکند. انگار همه آیاسپیها دست به دست هم دادهاند تا من زن خانه بشوم و شام درست کنم و گردگیری کنم و روابط فراموششده خانوادگی و دوستی را زنده کنم. زیاد هم بد نیست. با دنیای واقعی آشتی کردهام.
....
اتفاق بدی در کارمان افتاده. مدت زیادیست که تعطیلیم. یک ناخالصی که در قراردادمان نبوده، بهتازگی اندازگیری میشود و ما هم جزو نود و پنج درصد شرکتهایی هستیم که محصولمان بهآن آلوده بودهاست. فعلا دو هفته است که در انتظار جوابیم. اگر درست نشود باید انبار اجاره کنم و ۱۰۰۰ تن محصول را فعلا نگهدارم تا یکجوری صادرش کنیم. مجوز صادرات گرفتن هم ، واویلاست. همه این دردسرها بهاین خاطر است که یک مدیر ارشد را در قلعه حیوانات وادار به استعفا کنند و ترکشش به تولیدکنندگان خورده. ازطرفی میشود شکایت کرد و بهدادگاه رفت و بهخاطر اینکار بهصلابهشان کشید.ولی فایدهای ندارد. ترجیح میدهم درگیر همان مجوز صادرات گرفتن شوم تا رفتو آمد به دادگاه و وکیل و قاضی..
خدا بهدادمان برسد. فردا به قلعه حیوانات میروم تا ببینم چهخاکی میشود برسر کرد. فقط یکچیز در این بین کمکم میکند . اینکه یاد گرفتهام : این نیز بگذرد.
Posted by froogh at January 31, 2006 10:12 PM
نظر
سلام همسايه!
خبری نيست! کجاييد؟ ايام و روزگار به کام است؟
Posted by: داريوش at February 12, 2006 6:04 AM
سلام دوست عزيز اميدوارم هرچه زودتر مشكلتون حل بشه
Posted by: سوسن كوهي at February 11, 2006 2:22 AM
Forough jaan,
baa takhir... khooneh no mobarak!
Posted by: ali at February 9, 2006 12:21 AM
kash manam yad migereftam,ke age yad gerefte boudam zendegim inghad jahanam naboud,omidi ham be ayandeyi miboud,amma kheili vaghte ke engar nemigzare
Posted by: sara at February 5, 2006 1:58 AM
ما برای ترک اعتیاد اینترنت دو سه بار آمدیم دست به حرکات خصمانه با خودمان بزنیم ، نشد که نشد! مثلا یک دوبار رفتیم اینترنت گران قیمت خریدیم، آخر ماه دیدیم که خوشمان آمده از کیفیتش بیشتر می نشینیم! بعدش گفتیم برویم سیم های تلفن را بدهیم سگ همسایه بغلی گاز بزند شاید نویز بیفتد، ADSL آمد رسما بدبخت شدیم! به نظر تنها راهش این است که یک بچه آداپت کنید، چون اتوماتیک دیگر اینترنت رفتن مثل یک رویا می شود!
Posted by: آقای الف at February 4, 2006 11:11 PM
يكي بود كه مي گفت همه ي اينا يه روزي خاطره ميشه
Posted by: باد صبا at February 3, 2006 12:51 PM
سلام.من مينا هستم.کارمند يک شرکت آي اس اپي ومتهاست خواننده وبلاگتون هستم .اگه مايا باشين مي تونين کارت ما رو هم امتحان کنيد.اگر دلتون خواست لطفا به من ايميل بزنين تا واستون ارسال کنم.فقط شماره تونو لطفا بديد.
مرسي
سعيدي
Posted by: مينا at February 2, 2006 3:58 PM
سلام.............وبلاگ تون واقعا جاي خوندن داره. در يك فرصت مناسب همش رو مي خونم. و راستي خوش بحالتون كه تونستيد فيلمهاي جشنواره رو ببينيد!!!من كه تهران نيستم. هر چند كه از اينجا تا تهران فقط 2 ساعت راهه!!
Posted by: فروغ at February 2, 2006 11:41 AM
چيز خوبي ياد گرفتي ...
Posted by: ساحل افتاده at February 1, 2006 9:40 AM
امیدوارم قلعه حیوانات شما از قلعه حیوانات من قابل تحملتر باشد!
Posted by: علیرضا at January 31, 2006 11:24 PM
yade neveshteye rooye negine angoshtarie oon padeshahe oftadam. ghesasho ke yadete??? hamooni ke darvishe kado behesh dad...
Posted by: Avra at January 31, 2006 10:58 PM