فروغ

سلام

این مطالب و که آدم می خونه از زندگی نا امید میشه بی خیال
من یه سوال دارم من تازگی با پسری آشنا شدم که 15 -سال از خودم بزرگتر است من 19 و اون 34 سالشه به نظرتون ازدواج من با اون درسته؟

با تشکر

سلام فروغ حالت خوب است خداحافظ

فروغ عزیز
الآن متوجه شدم که به من سر زدید. خوشحال شدم. اولین بار از طریق راوی قصه های عامه پسند با وبلاگتون آشنا شدم و از خوندن نوشته هاتون لذت بردم. توی وبلاگم هم بهتون لینک دادم.

به نظر من فرمول مشخصی وجود نداره. در مورد هر کس فرق می کنه فقط باید آدم بتونه آزادی عمل رو برای خودش محفوظ نگاه داشته باشه. ازدواج در خیلی از موارد راه حل خوبی نیست

فروغ جان هنوز هم مشتاغ داشتن لینکم در بلاگ شما پس بازهم نظرتان را در مورد تبادل لینک جویایم

سلام دوست نادیده ... وای که چقدر حرفهایت برایم قابل درک و پذیرش است. من هم 6 سال در همین حال و هوا بودم و 2 سال پیش بالاخره تصمیم گرفتم با کسی که به دوستی قانع بود ومایل نبودم از دستش بدهم ازدواج کنم. در حال حاضر با وجود آنکه زندگی زناشوییم مشکلی ندارد و به نوعی برای دیگران غبطه برانگیز هم هست ولی تمام آرزویم بازگشتن به همان زندگی است که پیش از آن داشتم و تو وصفش را نوشته ای . اکنون در آستانه 36 سالگی ام و روزهایم تنها با حسرت بازگشت به زندگی مجردیم می گذرد... خیلی خوب می فهمم چه می گویی... خیلی خوب...

فروغ خانم اشتباه فكر مي كني .من هشت سال است كه ازدواج كرده ام وبا وجود يك بچه تمام كارهايي را كه گفتي علاوه براين كه شاغل هم هستم انجام مي دهم .البته به خاطر بي شكيبايي بچه ام نمي توانيم به تئاتر وسينما برويم.شوهرم هم نه به لباس پوشيدن ونه به اينترنت بازي من كار دارد.تفاهم كه مي گويند يعني اين!

postet az oona bood ke adam ro takoon mide. shayad chon az jense to hastam, shayad mard ha chenin dargirihaaye zehni ii nadashte bashan... nemidoonam... nemidoonam man chera too senne 21 salegi bayad zehnam dargire in chiza bashe... manam ba nafse ezdevaj moshkel daram, taklifam mamloom nist engaar... ye chizi gom shode... hese bade moallagh boodan rahaam nemikone... hanooz eshgho nafahmidam... hanooz nemidoonam ba to movafegham ya ba doostet... nemidoonam

I agree completly with you

سیمای تو را در میان جمع دیدم. اگر دلت خواست به دیدنم بیا
http://gamibepish.persianblog.com/

ولي من فكر ميكنم داشتن يه زندگي مشترك خيلي قشنگه و اين كه براي كس ديگه اي كاري انجام بدي ( حتي اگه خودت اون كارو دوست نداشته بتشي ) هم قشنگه اينكه يكي باشه كه با تمام وجود دوستت داشته باشه و دوستش داشته باشي فوق العاده است... من متاسفم كه با يك انتخاب غلط باعث شدم كه اينها برام در حد ارزو بمونه

har chizi keh dost dari dorost ast zendegi mojardi vaghty khodet bashi ba khodet khili khobeh vali vaghty ba pedaro madaret bashi zendegi male khodet nist farghi ba tahol nadreh

سلام
مایل به تبادل لینک با شما هستم
من لينک شما را در "وبلاگهای مفید" گذاشتم

totally agreed. Don't let your freedom to leave you or you will regret ever after. wish you best of luck.

کاملا باهات موافقم و با دوستت مخالف. اون چیزهایی که تو بهش علاقه داری واقعا مال سن توست. اشتباه می کنیم که فکر می کنیم باید همه کارهامون رو بکنیم و بعد ازدواج کنیم. ازدواج محصول عشقه نه روابط اجتماعی. آدم در دهه سی که عاشقانه تصمیم نمی گیره. بخصوص که دیگه انعطاف پذیری آدم هم کم بشه. من در سن سی و دو سالگی و با یک بچه دوساله گاهی به شدت دلم می خواد تنهایی تو رو داشتم . در حالی که در دهه بیست از تنهایی فراری بودم و دنبال دوست و رفیق می چرخیدم. درثانی من فکر نمی کنم لازمه ازدواج حرف و حدیث و دعاوی دو فامیل و جروبحث باشه. همه که اینطوری نیستند. من با تمام عشق به تنهاییم دوست ندارم همسرم را در کنار خودم نداشته باشم. تو هم با داشتن تجربه تلخ اولی باید هم نتونی ازدواج کنی. بحث در این مورد زیاده. اما از حرفهای دوستت در تعجبم. ملاک او برای ازدواج و زندگی مشترک منو یاد حرفهای خاله خانباجی ها انداخت!

سلام... آها فهميدم پس اين حس هاي مشترکي که با شما دارم مربوط ميشه به اقتضاي سنم اميدوارم همسن دوستتون شدم حس هام تغيير نکنم و نظرم هميني که هست بمونه

Froogh aziz, nazarat mitavanad dorost bashad va ham kamelan eshtebah. bebin dooste aziz az dide gozashtehee ke gofti,zendegi moshtaraki ke be saman naresid va barayat zehniyate talkhi be ja gozashteh kamelan dorost migi. vali az dide kasi ke zendegi moshtarakesh barash khoshbakhti va shademani avordeh fekr mikonam sakht dar eshtebahi. agar hamsari dashteh bashi ke doostash bedari va oon ham to ra, anvaght tamame in masaebi ke azash yad mikoni highlight-haye zendegit mishe. doost khahi dasht ta antori bashi ke oon doost dare dar moghabel anche ke be oon taghdim mikoni bishtar ham daryaft khahi kard.
Faghat yek cheez ra dar zendegi dar nazar dashteh bash:zendegi moshtarak rabetehye shekar o shekarchi nist.
shad zi

اين زندگي سگي نيز با ما سر پايان ندارد . مي خواهد غلام عقلم شوم
من خسته زاحساس زندگي فهمم به سياه ميزند .امضاي تازه من ديگر امضاي روزهاي دبستان نيست اي كاش آن نام را دوباره پيدا كنم اي كاش آن كوچه را دوباره ببينم آنجا كه ناگهان يك روز نام كوچكم از دستم افتاد و لا به لاي خاطره ها گم شد آنجا كه يك كودك غريبه با چشمهاي كودكي من نشسته است از دور لبخند او چقدر شبيه من است ! آه ، اي شباهت دور ! اي چشمهاي مغرور ! اين روزها كه جرات ديوانگي كم است بگذار باز هم به تو برگردم ! بگذار دست كم گاهي تو را به خواب ببينم ! بگذار در خيال تو باشم ! بگذار . . . بگذريم ! اين روزها خيلي براي گريه دلم تنگ است . سري به من بزن شايد حرف مشترکي داشته باشيم.

به نظر من حرفهاتون کاملن درسته و با مامان نیلو هم موافقم.برای یکی از نوشته هایم احتمالن و اگر شما اجازه بدهیداز این مطلب شما در آینده استفاده خواهم کرد. نوع برخورد و استنتاج شما از اطرافیان و خودتان قابل تقدیر است. موفق باشید

کاملا درک میکنم چه می گویی. من هم این آزادی و استقلالم را حاضر نیستم با هیچ کس شریک شوم. تنهایی البته آدم را اذیت می کند اما با همه بدی هایش هنوز هم بهتر از اسیر شدن در حلقه تکرار زندگی زناشویی است

VAGHTY EZDEVAG KHOOBEH KE RIGHT PERSON RO PEYDA KONY NA BARAY E FARAR AZ TANHAYE...VA HATMAN OON ROOZ MIRESEH VAGHTY KE ASLAN MONTAZERESH NABOODY...SHAD BASHI

AZIZAM GHADRE AZADITO BEDON...AZ SALAAMATY VA AASAAYESHI KE DARY LEZAT BEBAR...

زيبا گفتي...

فروغ جان سن و سال نداره. مردم علايقشون جداست. نميخوام به دوستت ايراد بگيرم، اما عجب کج سليقه است. ازدواج به آشپزی و مهمونی ختم نميشه که. بالا و پايين، يه قفس بيشتر نيست. البته به نظر من. زندگی ارزشش بيشتر از ايناست که بخوای بخاطر يه تيکه کاغذ بی ارزش محدود يا خرابش کنی. لذت ببر!

فروغک, من هم حرفهای تو را خوب میفهمم هم حرفهای دوستت را. منهم از ازدواج شکست خوردهء اولم هنوز ترس در وجودم هست.. منهم شاکی میشوم که یک روز از دو روز آخر هفتهء با ارزشم رو که از اول هفته برایش نقشه کشیده ام بکوبم تا دو شهر آنطرف تر بروم که خانوادهء پارتنرم را ببینم... منهم هنوز دوست دارم برم سینما و تئاتر و کنسرت و نیمه شب بیایم خانه... البته در این جامعه (کانادا) و داشتن پارتنری که متعلق به اینجاست هنوز این آزادی هست که ما هر کدام با دوستانمان برویم تفریح و نزدیک صبح بیاییم خانه..

بهر حال بستگی به شرایطی که دارم (استقلال مالی و شغلی و موفقیت اجتماعی) وقتی جمع بندی میکنم رضایت عاطفیی که این رابطه در مجموع به من میدهد بیش از اون گذشتهایی هست که میکنم. با اینکه هنوز از تعهد تا ابد میترسم... خیلی هم میترسم... منهم مثل خیلیها نسبت به دههء 20 زندگیم بیگذشت تر, محکم تر, و خودخواه تر شده ام و اینرا دوست دارم چون بیشتر برای خودم میتوانم زندگی کنم.
بهرحال اگر شخصی که به دلت ننشسته در جلوی راحت قرار گرفت واقعا نمیرزد که آزادیت را فنای او کنی ولی اگر به دلت نشست هر چه خواستی وقت بگذار و مجموع را بررسی کن... ولی یادت باشد که همیشه تو هستی که تصمیم میگیری و نه هیچ چیز دیگر...
آه اگر میدانستی که چفدر میفهمم این ترسها و شکهایت را و اینکه آزادیی را که بهای گزافی برایش پرداخته ای چقدر برایت عزیز است... منهم این بها را پرداخته ام و آزادیم را از هر چیزی بیشتر دوست دارم... ولی راههایی هست که آن آزادی را در یک رابطهء موفق فنا نکرد و زنده نگهداشتش.
با عشق,
--سوسکی

هوممم زندگی کردن مگه سن و سال داره؟این کارهایی که تو ازشون اسم بردی کاراییه که هر زن بالغ و معمولی توی همه جای دنیا انجامشون میده ولی فقط توی ایرانه که آدمها و بخصوص زنها اگر از از سنی به بعد به خودشون اهمیت بدن و از زندگیشون لذت ببرن انگار مرتکب گناه کبیره شدن...خوش باشی

مهم اينه كه آدم از كاري كه مي‌كنه و از موقعيتي كه درش هست لذت ببره. خود من زماني عاشق دوران دانشجويي و مجرد بودن و شيطوني كردن بودم ولي زماني دقيقن حس كردم دلم ميخواد يك همراه دايمي داشته باشم و ازدواج كردم. چند سالي با هم خوش و خرم بوديم و اصلن فكر بچه را هم نمي‌كردم ولي زماني با تمام وجود جاي خالي يك بچه را حس كردم و حالا هم كه دومي اومده .من با وجودي كه از راهي كه رفتم به اندازه سر سوزني هم ناراضي نيستم و فكر مي‌كنم بهترين كار را انجام دادم ولي معتقد نيستم كه ازدواج و بچه دار شدن براي همه بايد تجويز بشه. هر كسي خودش بهتر از ديگران ميدونه كه چه چيزي آرومش مي‌كنه و به نظر من هر كسي بايد با شرايط و روحيات خودش براي خودش راه و روش زندگيش را انتخاب كنه. فقط كاش يادمون باشه كه بعضي اوقات بخاطر داشتن شرايطي در آينده بايد از همين امروز به فكر باشيم تا بعدن پشيمان نشيم.

اما من مشکلم اینجاست که بیست و پنج سال دارم و تا وقتی که بخوام آنقدر خودم رو جمع و جور کنم که ازدواج کنم دیگه خیلی پیر شدم
به نطر من میوه وقتی رسیده شد آن رو باید چید اگه وقتش بگذره دیگه فایده ای نداره
من میدونم که هیچ وقت زندگی مشترکی نخواهم داشت

خوبيش به اين است كه هر كسي شكل مناسب خودش را براي زندگي برگزيند... اما حضور كسي-هر كس- كه سبب تعادل در آدمي شود به نظرم خيلي با ارزش است... اينكه گاهي زمانت مال خودت نباشد... در حاليكه خيلي علاقه به زندگي روشنفكري داري مجبور شوي به خاطر شكلي از زندگي ازش بگذري(براي لحظاتي)... خلاصه به نظرم اين چيزها باعث تعادل مي شود

من 32 سال دارم و كاملا احساسات مشابه شما دارم

من هم با شما در چند موردش موافقم
سن ازدواج زير سي سال و بچه داري قبا از 33 سالگي پدر و 28 سالگي مادر . . . تصميم به تنهايي يا زندگي شلوغ ، فرد به فرد متفاوته . . مهم اينه که آدم آمنچه که مي خواهد را عمل کند نه آنچه برايش فراهم مي کنند . . . زمستاني برفي داشته باشيد

foroogh jan man az kasani hastam ke hasrate mogheyate to ra mikhordam,ezdevaj nakarde am,ba khanevade zendegi mikonamo 20salame o daneshjoo,doost daram roozi bashad ke khodam bashamo khodam...
az ezdevaj ham be hamin dalayel ke gofti bizaram

به طرز عجیبی باهات موافقم!!