« اینترنت بی نوا | Main | کم کم بزرگ می شوم »
شنبه 28 آبان 84 :: November 19, 2005
خط بطلان بر گذشته
-دارم روی دقتم کار میکنم. سعی میکنم خوب نگاه کنم و هرچه را نمیدانم، بپرسم. از کنار حرفها ساده رد نمیشوم و نوشتهها را کامل میخوانم. وضعم در حال بهبود است.
.....
-یکوقتهایی فکر میکنم زندگیام را همین طور که هست چقدر زیاد دوست دارم. چه آرامش خوبی دارم. چقدر لذتبخش است که یک عصر تعطیل بیآنکه هیچ دلهرهای بابت هیچچیزی در دنیا داشتهباشی، پایت را روی مبل دراز کنی و تلوزیون ببینی و هیچ فکر خاصی در ذهنت نباشد تا دلواپست کند..
این استقلالی که دارم.. عدم نیاز مالی.. کاری دلخواه.. خانهای راحت.. خانوادهای سالم..و سلامت خودم... و کمی بعدتر فکر میکنم هیچ هم غصه نخواهم خورد اگر قرار باشد همه عمر را به همین منوال طی کنم. یک زندگی آرام و بی دغدغه با آزادی کامل زمانی و مکانی و بی وابستگی.
به گمانم فقط وقتهایی دلم برای تنها بودنم میسوزد و افکار عجیب و غریب سراغم میآیند که آدمهای دور و بر، زیاد گیر میدهند به وضعیت زندگیام و بیآنکه بدانند آرامش خودخواستهام را با دلسوزی احمقانهشان برهم میزنند.
Posted by froogh at November 19, 2005 10:05 PM
نظر
baraye be dast avardane movafaghiat 3 soal az khod beporsid : chera?cherake na?chera alan na?
Posted by: sheida at April 11, 2006 1:32 PM
ba nazara man vaghan ghashang bod man tahta tasir gharar garaftam kholasa man hal kardam
Posted by: reza at December 14, 2005 1:37 AM
Salam forooghe azizam. nemidoonam ejaze daram vsat comment bedam ya na! neveshte haye to hamishe baraaye man ba hameye weblog ha fargh dare. kheyli ehsas nazdiki behet daram, az hamoon avalin bari ke be webloget sar zadam, va tikke haayi az archiveto khoondam... any way, khosh halam az inke khoobi va hese khoobi dari. khosh hal tar misham age behem sar bezani va rajebe akharin postam nazar bedi. delet aroom.
Posted by: marmar at November 21, 2005 5:36 PM
Afarin :*
Posted by: shiwa at November 21, 2005 11:20 AM
زندگي شايد يك خيابان دراز است كه هر روز زني با زنبيلي از آن ميگذرد....
Posted by: سياوش at November 21, 2005 8:29 AM
این مدل زندگیت را دوست دارم . آزاد ... آزاد آزاد ...
Posted by: تیغ ماهی at November 21, 2005 2:37 AM
فروغ عزیز یکی از نزدیکان من هم شرایطی مانند شما دارد وشاید خیلی بدتر. اواز طریق طرح اکرام سرپرستی دخترکی 7 ساله را به عهده گرفته وخیلی احساس رضایت می کند والآن به طور مستقیم در ارتباط با او هست وهرکمکی که از دستش بر بیاید به او می کند .شاید این احساس که برای کسی که نیاز دارد پناه باشیم هدف وانگیزه ای به زندگی بدهد.برایتان هیجان مثبت آرزومندم.
Posted by: مهرو at November 20, 2005 10:33 PM
خوش به حالت كه بيشتر اون حال رو داري. من بيشتر حال دوم رو دارم و البته هر روز بيش از قبل كم دقت هم ميشم. خوشا به حالت اي روستايي....
Posted by: behrooz at November 20, 2005 9:10 PM
HAMISHE SHAD BASHI...
Posted by: ROYA at November 20, 2005 4:32 PM
salam
bazy oghat mishavad ke hame ehsasate to ra dar raghay tanam ehsas mikonam.valy hamishe saye tarsnak khanevadeam mara mitarsanad.chera in...chera an...fahmideam hame az dariche tang zehne khodeshan be donya minegarand.rozhae miresad ke dost daram farar konam.koleam ra por mikonam az vasaeli ke delbasteshan shodeam.chand ketab chand navar chand aks.kafshhayam ra miposham dar ra ke migoshayam ashkhay madaram,boghze frorafte pedaram vanegahhay digaran be pahayam zanjir mizanand.ama inha nemitavanand mane raftanam shavand.an che dar ra be royam mibandad dastane manast...
Posted by: arash at November 20, 2005 2:25 PM
man 1 dokhtaram ke kheyli ehsase tanhayi mikonam nemidonam vali 1 joorayi dost daram webloge shoma ro bekhonam vali halam aslan khob nist mishe behem komak konid
mamnoon misham
Posted by: nava at November 20, 2005 2:00 PM
I never got tired of being alone and being on m own... freedom is the most precious gift.
Posted by: سوسکی at November 20, 2005 11:45 AM
Salam dooste aziz, nemidanam ke ejaze daram to ra dooste aziz khatab konam ya na? vali dar har soorat mikham begam ke in kheyli khoobeh ke az sharayet hale zendegit razi hasti. behet tabrik migam. dar morede afkare ajib o gharibet ke gahi dargiresh mishi, mitooni injoori bebinish: zendegi hichvaght saken va sabet nemimooneh. shayad ghasde tagheer dar vazeyate toam ba arameshed nadashteh bashi, vali hamishe amadehye paziresh tagheerate zendegi bash. zendegi hichvaght sabet nemimooneh.
shad zi
Posted by: Melikbaba at November 20, 2005 10:10 AM
شاید خودتون فکرش رو هم نکنید ولی به طرز غیر قابل تصوری احساس پشت نوشته های شما رو درک می کنم.همیشه موفق و خوش ببینیمتان(بخوانیمتان
Posted by: زمزمه های ذهن من at November 20, 2005 8:41 AM
زندگی یعنی همین ! رضایت از خود و رسیدن به آرامشی که باورش داری ... امیدوارم آرامش خود خواسته ات پایدار باشد...
Posted by: بانو at November 20, 2005 1:24 AM
به ديگراني كه اين اضطرابها را در تو بوجود مي اورند و آرامشت را به هم مي زنند اهميت نده .اميدوارم اين حس خوب و دلچسب را هميشه و هميشه داشته باشي.
Posted by: ساحل افتاده at November 19, 2005 11:57 PM
سلام دوست عزيز اميدوارم هميشه روزگار به كامتان و دراسايش و خوشي دركنارخانواده ي عزيزتان باشيد ما هم ازخوشحالي شما خوشحاليم
Posted by: سوسن كوهي at November 19, 2005 10:58 PM