فروغ

اعتماد به نفس زیادی

خیلی خسته‌ام. صبح تا غروب را ماموریت بودم و بعد هم با لجبازی عجیبی که در مورد ورزش در من بی‌سابقه‌ است، رفتم باشگاه!! لابد خیلی کار جالبی‌ست که در ظرف یک ربع دوش می‌گیرم و با حالت دو سراغش می‌روم.
فردا هم ماموریتم. این‌بار برای کارخانه خودمان می‌روم تا ببینم وضع محصولی که رطوبت دارد و در حال اصلاحش هستیم، چطور است. عصر هم مهمانی و سینما.
جمعه وضع هیجان انگیزتر خواهد بود! صبح قراری با چهار نفر دارم برای یک کار.. عصر ساعت ۵ یک قرار دیگر..ساعت هفت تئاتر آییش که بی‌صبرانه در انتظارش هستم.. برای شام هم مهمانی دعوتم که انگار به آن نخواهم رسید. ساعت ۹ کی حال دارد از چهارراه‌ولی عصر به سمت دربند بدود؟!
خلاصه یک وقت‌هایی از زور بی‌برنامگی در حال پوسیدنم و یک وقتهایی هم مثل این روزها نمی دانم چطور زمان را تقسیم کنم.
....
از دیشب در حال مرور کارهای این مدت هستم. اخلاقم تند شده. گاهی ربطش می‌دهم به عوارض فلوکسیتین عزیز که دیگر نیست.. گاهی هم خوب که فکر می‌کنم می‌بینم سطح توقعم از افراد زیاد شده. انگار کمی هم مغرور شده ام. موفقیت‌های این چند وقت، زیر سرم را بلند کرده. حالا دیگر نمی‌گویم شرکت قرار است فلان کار را بکند یا ما این کار را کردیم.. جمله بندی‌ام خود محور شده و می‌گویم من تصمیم گرفته‌ام فلان و بهمان..
البته خداوکیلی زحمت زیادی می‌کشم. در میان کسانی که باهشان کار می‌کنم جز یکی دو نفر، این‌همه تلاش را نمی‌بینم. موفق بودنم مربوط می‌شود به سرسختی‌ام و اینکه مطمئنم برای رسیدن به هدف همیشه راهی وجود دارد. امکان ندارد با بسته بودن چند در، مایوس شوم. تازه وقتی درها بسته می‌شوند، بازی برایم هیجان انگیزتر می شود!
برای همین از افراد توقع زیادی دارم. وقتی کاری را به نتیجه نمی‌رسانند یا می گذارم به حساب خنگی‌شان یا به حساب تنبلی‌شان. شاید درست نباشد شاید هم واقعیت باشد. نمی دانم.. گاهی از این بابت که موفقیت من تمامش مربوط به ویژگی‌های فردی خودم است یا ربطی هم به جایگاه مدیریتی‌ام دارد، دچار شک می‌شوم..  البته ته دلم می‌دانم دومی تاثیرش زیاد نیست.

Posted by froogh at September 14, 2005 9:49 PM