« خر | Main | لالایی ناخواسته »
چهارشنبه 19 مرداد 84 :: August 10, 2005
تنها
خدایا شکرت .. داره بارون می یاد.. چه خوب که بیدارم و بوی بارون رو حس می کنم.. چقدر دلم برای پاییز تنگ شده..
Posted by froogh at August 10, 2005 12:32 AM
نظر
نو بهار است
ولی غمگینم ،
همه جا بوی تو را می شنوم.
ای دریغا ! افسوس !
دیدنت امر محال ....
هر کجا هستی باش
عشق تقدیم تو باد ....
Posted by: asheghe del tanha at August 14, 2006 9:15 PM
سلام . من نی دانم چرا شما اینقدر مایوس و دلتنگ هستید . ولی بهر حال برایتان آرزوی روزهای بهتری دارم
Posted by: مجید at August 13, 2005 7:13 PM
salam :) man ham khoshhalam ke bidar boodam . dirooz saate 12 zohr ham parke mellat baroon oomad :) shaad bashi :)
Posted by: saloomeh at August 10, 2005 7:57 PM
salam webloget doost dashtanie
nazareto rage be sheram age doost dashti bego dar zemn bad nist be in ja sar bezani
Posted by: dejavuuu at August 10, 2005 4:02 PM
من هم همین طور
Posted by: صاحب فراموش خانه at August 10, 2005 10:37 AM
وای من هم عاشق پاییزم وتمام اتفاقات خوب زندگیم در آبان بوده ...عاشق آرامش مهر وآبانم بخصوص پاییز تهران. وقتی ساعت 10صبح یک روز غیر تعطیل به پارک جمشیدیه یا طالقانی بروی. خدایا بعضی از زمانها کاش برگشت پذیر بودند. کاش می شد با همین حالت خدا مارا به زمان گذشته ای که دوست داریم پرتاب می کرد.دیدن دوستان قدیمی حسهای قدیمی وای چه لذتی دارد...ولی چاره چیست باید واقعیت زندگی راقبول کرد....
Posted by: مهرو at August 10, 2005 9:57 AM
سلام
منم از بوي بارون بيدار شدم و واقعا لذت بردم.
Posted by: درويش بينوا at August 10, 2005 9:29 AM
ولي اميدوارم در پائيز هم بهاري بمانيد . . .
Posted by: shaar at August 10, 2005 8:28 AM