فروغ

کمی وایتکس لازم دارم !

بدترين تصميمات زندگي ام را وقتهايي گرفته ام که کمتر از بيست و چهار ساعت برايشان وقت صرف کرده ام . اصولا جزو دسته آدمهايي هستم که نبايد در آن واحد تصميم گيري کنند . آدمهايي که براي فرونشاندن احساسات آني شان ، چه مثبت و چه منفي ، نياز به زمان دارند . اين تصميمات بد منجر به بدترين نوشته ها ، بدترين گفتمان ها و بدترين نتايج شده اند .. از همه بدتر اينکه تا مدتي طولاني خودم را شماتت مي کنم و هي مي گويم لعنت بر دهاني که بي موقع باز شود .. فايده اي ندارد .. چه لعنت کنم و چه نکنم ، گند را به بار آورده ام .
بارها و بارها به خودم يادآوري کرده ام که در اوج احساس هيچ تصميمي نگيرم . نه مثبت و نه منفي . تازگيها اين اتفاق کم مي افتد چون بس که يادآوري مي کنم ، به نوعي ملکه ذهنم شده .. اما امان از وقتي که مهارم از دستم خارج  شود .
چند شب قبل بسيار عصباني بودم . آمپرم چسبيده بود روي هزار و تا ساعت دو خوابم نبرد . توي ذهنم با فردي که ناراحتم کرده بود ، آن قدر دعوا کردم که تمام تنم و ذهنم از حال رفت .. فرداي آن روز به محض بيدار شدن ، توي دلم به او گفتم : حتما خدمتت مي رسم !! آنچنان خدمتي که ديگر حواست باشد پا روي دم من نگذاري !
عقلم مهارم را کشيد و گفت بد نيست تا شب صبر کني . کمي سکوت کن و فکر ..
خوشبختانه آتشم فروکش کرد ( هميشه همين طورم ! ) و بعد از آن تا همين الان براي کودک وجودم کف مي زنم و تشويقش مي کنم که گوش به حرف بالغم کرد و خرابکاري به بار نياورد .
در عوض ديشب ... آخرهاي شب بود که مادرم زنگ زد .. صدايش سراپا غم بود . پدرم از او بدتر .. يک نفر مدام آنها را مي رنجاند . براي آرام کردنشان گفتم : فردا خدمتش مي رسم !! و صبح ساعت هفت و نيم خدمتش رسيدم ! مادرم ظهر زنگ زد و گفت سوء تفاهم شده بود . ما اشتباه برداشت کرده بوديم . آب يخ ريخت روي سرم . و باز زدم توي دهانم و گفت مرده شور ببرد دهاني را که بي موقع باز شود .. فايده اي نداشت .. به قول مادرم : حرف که از دهان در آمد ، تف است .. ديگر نمي شود برش گرداند .. :((
حالا از ظهر دارم کودکم را دعوا مي کنم ... کودک خواب آلود و عصباني ام ، کله صبح حتي مهلت نداد بالغم بيدار شود .. لعنتي .. گندي زد که آبروي هر چه والد و بالغ بود ، بر باد رفت.

Posted by froogh at June 15, 2005 6:05 PM