cut all.
از آن فصلهای کامپیوتری زندگیست.
پر شدت.
بیطعم. بیعطر.
بی همهچیز...
بيهمه چيز...
بيهمهچيز...
.
« خانم دالاوي | صفحهی اصلی | كاررررررررررررررررررررر »
مطالب مرتبط
*
* legend of the fall
* بهقول آیدا و برعکسآقا !! و برعکس :)
* شب
* ...
* فقط من ماندهام . و بس.
* براي من رنگ بياور ... و يك سوداي بيپايان
* من هيچ .. من نگاه
* ميخواهم خيال كنم.. كه در خيالت مانده ام.. .
* زمستان است...
* شاهزاده قصههاي كودكيام
* ياد
* خشم فروخورده من
* من عاشق سپید بودم.. تو چرا سپید نبودی؟
* بنويسم يا ننويسم؟
* من هنوز دوستشان دارم
* شبی از همین شبهای من
* زرورق را دور می اندازم.
* خط های تو مرا خسته کرد
* مرا ببر به دیار فراموشی
نظرها
از توی همین فصل های کامپیوتری کلی عطر و طعم می تونی پیدا کنی...فقط باید بگردی!
Posted by: کفشدوزک | January 23, 2008 9:30 AM
با من حرف بزنت را که می بینم نمی توانم چیزی نگویم حتی اگر چیزی برای گفتن نداشته باشم رویش کلیک می کنم دلم می خواد باهات حرف بزنم از نزدیک و رو در رو !
درباره ی این روزهای بی همه چیز
بی همه چیز
Posted by: فرناز | January 23, 2008 12:16 AM
سلام فروغ جان..نمی دانم میدانی یانه(خوب نمی دانم چرا احساس کردم شاید بدانی ) که من چند وقتی است خواننده نوشته هایت شده ام.راستش را بخواهی با انکه میدانم از نظر سنی از من بزرگتری و از نظر شرایط زندگی و شغلی به همچنین. اما یک همذات ÷نداری غریبی با این نوشته ها و بهتر بگویم با صاحب این نوشته ها میکنم.منتظرم اینجا به روز بشود تا بروم به دنبال حرف های دل خودم.دنیای غریبی است دوست من آدم هایی غریبه با دغدغه های اشنا.سرفراز باشی
Posted by: zolalparast | January 22, 2008 11:50 PM
خب كامپيوتر روي بي همه چيز گير كرده،يه اينتر بزن لطفن !!ا
Posted by: مهدي | January 22, 2008 11:32 PM
ای داد از این همه بیداد...
Posted by: Elham | January 22, 2008 2:41 PM
بد نيست هر وقت چنين افكاري به سراغمان آمد نيم نگاهي هم به نيمه پر ليوان بيندازيم. داشته هايي كه اطرافيانمان ندارند و به آنها غبطه مي خورند. اينگونه است كه فصلي را كه سپري مي كنيم با تمام سوز و سرماو ناملايمتي هايش دوست خواهيم .موفق باشيد
Posted by: كاميار | January 22, 2008 11:54 AM
ميگذره
Posted by: neda | January 22, 2008 9:37 AM
ما هم داريم به زور خلاقيت خودمان چاشني مي زنيم بهش بلكه هم تغيير كرد اين رنگ مات و عطر بي بوي زندگي ... هر بار هم ماجراي تازه اي حادث مي شود و ... وووو .. و ... شايد هم لطفش به همين است. به همين شيطنت ما براي اينكه سرآشپز خودمان باشيم يا نقاش يا ... بماند
فروغ:
درسته.. منم فكر كنم كه اشكال از اون جاييه كه من خلاقيتم رو از دست داده ام!
Posted by: چهار ستاره مانده به صبح | January 22, 2008 1:27 AM
سلام مهربون
دلنوشته هات همیشه دلنشین اند و خواندنی ترین آوای بودن و زیستن و ماندن
سبز بمان و همیشه شکوفا
Posted by: nima homan | January 21, 2008 11:59 PM
اي بي همه چيز
Posted by: سردبير ديپلم | January 21, 2008 11:24 PM
سلام. اول شدم. برای شما ارزوی موفقیت دارم. .
Posted by: svfv' | January 21, 2008 10:35 PM
atar tanhayi lazat khodayi ast
فروغ:
خدا هم چون تنهايي را دوست نداشت انسان را آفريد.
Posted by: s | January 21, 2008 10:12 PM
سلام انگار پست قبلی رو پاک کردید فکر کنم از عوارض جدایی هست یا نظرتون عوض شده در هر دو صورت این زندگی های ما که بی شادی واقعی میگذره خماری هاش ملال اورترش میکنه شادی واقعی برای همه ارزو میکنم برای من هم بخواین لطفا
Posted by: مردم | January 21, 2008 9:20 PM